เพลง: โอฆตรณสูตรมีสติก้าวข้ามโอฆะในใจ
(Intro)
เสียงกระซิบของกิเลส ยังเรียกเราทุกคืนวัน
ล่อลวงให้ใจไหวหวั่น หลงทางในภาพลวงตา
กามคุณและตัณหา ถักทอพันธนาการ
แต่ลึกลงไปในใจ ยังถามหาทางพ้นพา
(Verse 1)
โอฆะสี่เชี่ยวกราก พัดพาใจให้ไหวเอน
กามโอฆะไหลเชี่ยวเย็น วิภวะดึงให้หลงทาง
รูปราคะยึดรูปงาม อรูปราคะลวงพราง
เราหลงยึดทุกสิ่งอย่าง ว่าเป็นเราไม่แปรผัน
เฝ้ากอดเงาของตัวตน จมในห้วงแห่งความฝัน
ไม่เห็นความจริงนั้น ทุกอย่างล้วนไม่เที่ยงเลย
(Hook)
แต่เรายังมีสติ เป็นแสงที่นำทาง
ส่องให้เห็นทุกความว่าง ที่เคยยึดว่าเป็นจริง
วางลงเถิดสิ่งทั้งปวง ที่เคยแบกไว้ทุกสิ่ง
แล้วใจจะนิ่ง… เบาสบายดั่งสายลม
(Verse 2)
ฝึกใจให้รู้ทัน ทุกความคิดที่ผ่านมา
ไม่ผลักไส ไม่ไขว่คว้า แค่เห็นแล้วปล่อยมันไป
ทั้งความรักและความกลัว ล้วนเกิดแล้วก็ดับไป
ไม่มีสิ่งใดอยู่ได้ ดั่งที่ใจเคยเข้าใจ
เมื่อไม่ยึดไม่ต่อต้าน ใจก็คลายจากบ่วงใด
ความสงบค่อยก่อตัว กลางความว่างอันอ่อนโยน
(Hook)
เรายังมีสติ เป็นแสงที่นำทาง
พาเราข้ามทุกเส้นทาง แห่งโอฆะที่เชี่ยวกราก
วางลงเถิดความยึดมั่น ที่เคยเหนี่ยวรั้งใจเรา
แล้วความเบาจะพาเรา… สู่ความจริงภายใน
(Bridge)
ไม่ต้องหนี ไม่ต้องสู้
แค่รับรู้ตามที่เป็น
กระแสทุกข์จะจางหาย
เมื่อใจไม่เข้าไปเล่น
(Outro)
เมื่อข้ามโอฆะทั้งหลาย ใจไม่เหลือเครื่องผูกพัน
อิสระเหนือคืนวัน ไม่หวั่นไหวในสิ่งใด
ความสุขแท้ไม่ต้องหา เพราะมันอยู่ภายใน
เพียงใจรู้… และปล่อยวาง
คำแนะนำเพิ่มเติมเกี่ยวกับการใช้งาน: ตามข้อจำกัดของระบบ AI ในปัจจุบัน การสร้างภาพที่มีตัวอักษรภาษาไทยอาจจะยังมีความคลาดเคลื่อนของตัวสะกดหรือรูปสระอยู่บ้าง
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น