วันอาทิตย์ที่ 29 กันยายน พ.ศ. 2567

เพลง: สมิทธิสูตรทางเหนือกาลเหนือกาม

 


เพลง: สมิทธิสูตรทางเหนือกาลเหนือกาม

[อินโทร]
ยามรุ่งแสงยังไม่มา
มีเสียงหนึ่งถามหัวใจ
จะเลือกทางแห่งโลกหรือไป
สู่แสงธรรมที่ไร้กาลเวลา

[ท่อน 1]
ลมเช้าพัดริมธารใส
สมิทธิยืนอยู่ลำพัง
เสียงหนึ่งเรียกให้หลงทาง
ให้กลับไปหาความสุขเดิม

“จงเสพเถิดกามในโลกนี้
อย่าปล่อยวันเวลาให้ล่วงเลย”
แต่ใจหนึ่งยังนิ่งเฉย
เพราะรู้ว่าทางนั้นไม่ยั่งยืน

[ท่อน 2]
กามทั้งหลายแม้ดูงดงาม
แต่ซ่อนความทุกข์อยู่ภายใน
สุขเพียงครู่แล้วเลือนหายไป
ทิ้งไว้เพียงความว่างเปล่า

ข้าขอเลือกทางอีกเส้น
ที่เห็นได้ด้วยใจตนเอง
ธรรมที่ไม่ขึ้นกับกาลเวลา
คือแสงที่แท้ในชีวิต

[ท่อนฮุค]
ปล่อยกามที่ลวงใจ
เดินไปสู่ธรรมที่แท้จริง
ไม่ต้องรอ ไม่ต้องอิง
กาลเวลาใดให้พิสูจน์

เหนือคำว่า “ฉัน” และ “เขา”
เหนือความดี เลว หรือเท่าเทียม
เมื่อใจวางหมดทุกเกณฑ์
ก็เป็นอิสระจากตัวตน

[ท่อน 3]
ไม่ยึดว่าเราดีกว่าใคร
ไม่คิดว่าเราเท่าหรือด้อยกว่า
ทุกความคิดที่เคยผูกมา
ค่อยๆ คลายไปจากใจ

เมื่อไม่มีสิ่งใดให้ยึด
โลกทั้งใบก็เบาสบาย
ไม่ต้องเป็น ไม่ต้องหมาย
แค่รู้…แล้ววางลง

[ท่อนบริดจ์]
ผู้ที่ตัดตัณหาได้แล้ว
ไม่มีใครค้นพบตัวตน
ไม่อยู่ในกรอบแห่งคน
หรือในโลกใดๆ อีกต่อไป

ไม่มีโซ่ ไม่มีพันธนาการ
ไม่มีทุกข์ให้ต้องหนี
เพียงใจที่หลุดพ้นนี้
ก็พอแล้วสำหรับทุกอย่าง

[ท่อนฮุคซ้ำ]
ปล่อยกามที่ลวงใจ
เดินไปสู่ธรรมที่แท้จริง
ไม่ต้องรอ ไม่ต้องอิง
กาลเวลาใดให้พิสูจน์

เหนือคำว่า “ฉัน” และ “เขา”
เหนือความดี เลว หรือเท่าเทียม
เมื่อใจวางหมดทุกเกณฑ์
ก็เป็นอิสระจากตัวตน

[เอาท์โทร]
ยามรุ่งอรุณที่ใจตื่น
ไม่มีสิ่งใดต้องค้นหา
เพราะธรรมที่พ้นกาลเวลา
ได้ปรากฏ…อยู่ในใจ

คำแนะนำเพิ่มเติมเกี่ยวกับการใช้งาน: ตามข้อจำกัดของระบบ AI ในปัจจุบัน การสร้างภาพที่มีตัวอักษรภาษาไทยอาจจะยังมีความคลาดเคลื่อนของตัวสะกดหรือรูปสระอยู่บ้าง  


 


ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น

เพลง: อัจฉราสูตรยานธรรมพ้นป่ามายา

เพลง: อัจฉราสูตรยานธรรมพ้นป่ามายา  (Intro) ในป่าลึกแห่งใจ ที่ไม่มีผู้ใดเห็น เสียงลวงดังก้องเป็น ดั่งบทเพลงมายา แสงระยับล่อใจ งดงามดั่งอั...