เพลง: มัจฉริสูตรให้ด้วยใจที่ไม่ตระหนี่ไม่ใช่ด้วยมือ
[Intro]
โลกนี้เราแค่ผ่านมา ไม่นานก็จากไป
ทรัพย์สินมากมาย สุดท้ายก็ทิ้งไว้
เหลือเพียงสิ่งเดียว ที่ติดตัวข้ามไป
คือบุญในใจ ที่เราเคยให้ใคร
[Verse 1]
ความตระหนี่เกาะกินใจ เหมือนสนิมที่ซ่อนอยู่
ยิ่งเก็บยิ่งกลัว ยิ่งหวงยิ่งไม่พอ
ทั้งที่ชีวิต แค่พักชั่วคราวเท่านั้นหนอ
แต่ใจกลับกอดไว้ ไม่ยอมปล่อยวาง
[Pre-Chorus]
ยิ่งกลัวความขาดแคลน ก็ยิ่งพบความว่างเปล่า
ความหิวในใจ ยิ่งเผาเราให้ร้อนรน
[Chorus]
ให้ด้วยใจ ไม่ใช่แค่ยื่นมือไป
บุญยิ่งใหญ่ อยู่ที่ใจที่งดงาม
แม้มีน้อย แต่ถ้าให้ด้วยความจริงใจ
ยิ่งกว่าทรัพย์มากมาย ที่ไร้ความดีงาม
[Verse 2]
แม้มีเพียงน้อยนิด ยังแบ่งปันให้กัน
เหมือนคนเดินทางไกล ที่ไม่ทิ้งกันไป
บางคนมีมากมาย แต่ใจยังปิดไว้
ทานที่ยิ่งใหญ่ ไม่ใช่ที่จำนวน
[Pre-Chorus]
บัณฑิตเลือกทางให้ ไม่ยึดติดสิ่งใด
เพราะรู้ว่าการให้ คือทางแห่งแสงธรรม
[Chorus]
ให้ด้วยใจ ไม่ใช่แค่ยื่นมือไป
บุญยิ่งใหญ่ อยู่ที่ใจที่งดงาม
แม้มีน้อย แต่ถ้าให้ด้วยความจริงใจ
ยิ่งกว่าทรัพย์มากมาย ที่ไร้ความดีงาม
[Bridge]
พ้นจากอิจฉา ที่เคยเผาใจ
ยินดีเมื่อใคร ได้ดีเหนือเรา
เมตตา กรุณา คือแสงนำทาง
มุทิตา อุเบกขา พาใจให้เบา
[Hook]
ปล่อยวางความอิจฉา จิตใจจะเบิกบาน
พัฒนาตัวเราไป ให้ใจนั้นเบาสบาย
เมตตาเป็นแสงธรรม นำชีวิตให้ก้าวไกล
ปัญหาที่หนักใจ จะค่อยเลือนหายไป
[Verse 3]
ให้ทานด้วยน้ำตา ด้วยใจที่ยังเบียดเบียน
บุญนั้นไม่ยั่งยืน ไม่พาให้พ้นไกล
แต่ถ้าให้ด้วยธรรม ใจสงบและผ่องใส
เพียงเล็กน้อยนั้นไซร้ ยิ่งใหญ่กว่าใดใด
[Outro]
เมื่อใจรู้จักให้ โลกก็เปลี่ยนไป
จากคนที่เคยกลัว กลายเป็นคนที่อิ่มใจ
เส้นทางของสัตบุรุษ ไม่ได้วัดที่สิ่งใด
แต่วัดที่หัวใจ… ว่า “ให้” ได้จริงหรือเปล่า
คำแนะนำเพิ่มเติมเกี่ยวกับการใช้งาน: ตามข้อจำกัดของระบบ AI ในปัจจุบัน การสร้างภาพที่มีตัวอักษรภาษาไทยอาจจะยังมีความคลาดเคลื่อนของตัวสะกดหรือรูปสระอยู่บ้าง
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น