วันอาทิตย์ที่ 29 กันยายน พ.ศ. 2567

เพลง: สรสูตรดับที่ตรงนี้


เพลง: สรสูตรดับที่ตรงนี้


[Intro]
สงสารหมุนเวียนไปไกลเพียงใด
สุดท้ายต้องกลับมาที่ใจ
นามและรูปที่เคยยึดไว้
จะดับลงตรงนี้…เมื่อเข้าใจ


[Verse 1]
โลกใบนี้ไม่เคยหยุดนิ่ง
เปลี่ยนแปลงไปทุกลมหายใจ
เหมือนสายน้ำที่ไหลผ่านไป
ไม่หวนคืนกลับมาเหมือนเดิม

สุขและทุกข์ที่เคยยึดถือ
ก็แค่ช่วงหนึ่งที่ผ่านเข้ามา
นามและรูปเกิดแล้วโรยรา
สอนให้รู้ค่าของความจริง


[Pre-Hook]
ดิน น้ำ ไฟ ลม หมุนเวียนเปลี่ยนไป
ไม่มีสิ่งใดหยุดอยู่ได้นาน
ชีวิตเราก็เป็นเช่นนั้น
เวียนเกิดดับในกาลเวลา


[Hook]
เมื่อรู้ว่าสิ่งใดไม่เที่ยงแท้
ก็ปล่อยมันไปกับสายลม
วัฏฏะจะหยุดตรงที่ใจสงบ
เมื่อไม่ยึด ไม่หลง ไม่ยอมจม

เดินตามทางแห่งความรู้แจ้ง
วางทุกอย่างลงเบา ๆ
ตรงที่ใจไม่ยึดเอา
นั่นแหละ…คือการดับลง


[Verse 2]
ทุกข์ที่เข้ามาเพียงชั่วคราว
อย่าเก็บมันไว้ให้หนักใจ
เรียนรู้จากธรรมชาติรอบกาย
ทุกอย่างล้วนสลายไปเอง

น้ำไม่หยุด ดินยังเปลี่ยน
ไฟก็แปร ลมก็พัดผ่าน
ไม่มีอะไรต้านกฎแห่งกาล
มีเพียงใจที่รู้ทันมัน


[Bridge]
ที่ใดไม่มีการยึดมั่น
ที่นั้นวัฏฏะไม่หมุนไป
ที่ใดใจว่างจากความหมาย
ที่นั้นนามรูปก็ดับลง


[Hook ซ้ำ]
เมื่อรู้ว่าสิ่งใดไม่เที่ยงแท้
ก็ปล่อยมันไปกับสายลม
วัฏฏะจะหยุดตรงที่ใจสงบ
เมื่อไม่ยึด ไม่หลง ไม่ยอมจม

เดินตามทางแห่งความรู้แจ้ง
วางทุกอย่างลงเบา ๆ
ตรงที่ใจไม่ยึดเอา
นั่นแหละ…คือการดับลง


[Outro]
ไม่ใช่ที่ใดไกลสุดฟ้า
ไม่ใช่ปลายทางของกาลเวลา
แต่คือ “ตรงนี้” ที่รู้และวาง
สงสารทั้งหลาย…จบลงที่ใจ

คำแนะนำเพิ่มเติมเกี่ยวกับการใช้งาน: ตามข้อจำกัดของระบบ AI ในปัจจุบัน การสร้างภาพที่มีตัวอักษรภาษาไทยอาจจะยังมีความคลาดเคลื่อนของตัวสะกดหรือรูปสระอยู่บ้าง  


 


ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น

เพลง: อัจฉราสูตรยานธรรมพ้นป่ามายา

เพลง: อัจฉราสูตรยานธรรมพ้นป่ามายา  (Intro) ในป่าลึกแห่งใจ ที่ไม่มีผู้ใดเห็น เสียงลวงดังก้องเป็น ดั่งบทเพลงมายา แสงระยับล่อใจ งดงามดั่งอั...