เพลง: กุฏิกาสูตรพิราบพุทธไร้รัง
[อินโทร]
ถามหาบ้าน…ถามหาที่พิง
แต่แท้จริงมันอยู่ที่ใจ
สิ่งที่เคยยึดว่าเป็นของใคร
อาจเป็นเพียงโซ่ผูกเราไว้
[ท่อน 1]
กระท่อมของข้าไม่มีอีกแล้ว
รังที่เคยพักพิงก็จางหาย
เครื่องสืบต่อที่เคยผูกใจ
วันนี้ปล่อยไปไม่หวนคืน
สิ่งที่เคยรัก เคยยึดถือ
กลับกลายเป็นสิ่งร้อยรัด
ตัณหาที่เคยผูกมัด
วันนี้ข้าตัดมันลง
[ท่อน 2]
มารดาคือกระท่อมแห่งใจ
ภรรยาคือรังแห่งความผูกพัน
บุตรคือสายใยแห่งวัน
ที่สืบต่อความเป็นเรา
แต่แท้จริงลึกลงไป
สิ่งที่ผูกใจไม่ใช่เขา
คือความอยากที่เฝ้า
ร้อยเราไว้ไม่รู้ตัว
[ท่อนฮุค]
ปล่อยวางเถิดสิ่งที่ผูกใจ
ตัดสายใยแห่งความยึดมั่น
เมื่อไม่มีสิ่งใดให้ผูกพัน
ใจนั้นจะเป็นอิสระ
บ้านที่แท้ไม่ใช่สิ่งใด
แต่คือใจที่ไม่ยึดถือ
เมื่อวางลงทุกสิ่งในมือ
จะพบความว่างที่งดงาม
[ท่อน 3]
วันที่ใจไม่ต้องมีใคร
ไม่ใช่ไร้รักหรือไร้ค่า
แต่คือรักที่ไม่ยึดมา
ไม่ผูกมัดใครให้เป็นของตน
ทางที่เดินคือทางเบา
ไม่มีเงาของความอยากนำ
ไม่มีโซ่แห่งความย้ำ
ให้ใจต้องเวียนวน
[ท่อนฮุคซ้ำ]
ปล่อยวางเถิดสิ่งที่ผูกใจ
ตัดสายใยแห่งความยึดมั่น
เมื่อไม่มีสิ่งใดให้ผูกพัน
ใจนั้นจะเป็นอิสระ
บ้านที่แท้ไม่ใช่สิ่งใด
แต่คือใจที่ไม่ยึดถือ
เมื่อวางลงทุกสิ่งในมือ
จะพบความว่างที่งดงาม
[เอาท์โทร]
ไม่มีบ้าน ไม่มีรัง
แต่ใจยังเต็มด้วยแสงใส
เมื่อหลุดพ้นจากเครื่องผูกใด
จึงได้พบ…บ้านแท้ในใจ
คำแนะนำเพิ่มเติมเกี่ยวกับการใช้งาน: ตามข้อจำกัดของระบบ AI ในปัจจุบัน การสร้างภาพที่มีตัวอักษรภาษาไทยอาจจะยังมีความคลาดเคลื่อนของตัวสะกดหรือรูปสระอยู่บ้าง

ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น