วันอาทิตย์ที่ 29 กันยายน พ.ศ. 2567

เพลง: จตุจักกสูตรรถแห่งกายใจต้องปล่อย


เพลง: จตุจักกสูตรรถแห่งกายใจต้องปล่อย 


[Intro]
สี่จักรหมุนไป…ไม่เคยหยุดนิ่ง
กายนี้วิ่งตามกาลเวลา
ทวารทั้งเก้าเปิดรับโลกา
จนใจอ่อนล้า…ไม่รู้ตัว


[Verse 1]
กายนี้เหมือนรถที่ถูกขับเคลื่อน
ดิน น้ำ ไฟ ลม รวมกันขึ้นมา
เต็มไปด้วยของไม่สะอาดภายในกายา
แต่เรายังหลงว่ามันงดงาม

ทวารเก้ารับรูป เสียง กลิ่น รส
สัมผัสพาใจให้ไหลตาม
สุขและทุกข์หมุนเวียนไม่เคยขาด
เหมือนล้อที่หมุนไปไม่หยุดเลย


[Pre-Hook]
โลภะรัดแน่นในหัวใจ
โทสะเผาไหม้ไม่เคยจาง
ตัณหาผูกไว้ทุกเส้นทาง
ให้เราหลงทางในวัฏฏะนี้


[Hook]
ตัดเถิดสายใยที่ผูกใจ
ปล่อยความอยากที่รั้งเราไว้
เมื่อถอนรากแห่งอวิชชาได้
ทางพ้นทุกข์จะเปิดขึ้นมา

อย่าให้กายพาใจหลงทาง
อย่าให้ความอยากนำชีวิต
หยุดวงล้อแห่งความยึดติด
แล้วจะพบอิสระในใจ


[Verse 2]
ความโกรธคือโซ่ที่ล่ามใจ
ความอยากคือเชือกที่มัดเรา
ยิ่งดิ้นรน ยิ่งจมลึกลงเบา
ในเปือกตมแห่งความไม่รู้

แต่หากเราเห็นตามความจริง
ว่าทุกสิ่งไม่ใช่ของเรา
แค่ปล่อยวางสิ่งที่เคยยึดเอา
ใจก็เบา…เหมือนได้หลุดพ้น


[Bridge]
ไม่ใช่โลกที่ต้องเปลี่ยนไป
แต่คือใจที่ต้องรู้ทัน
ตัดกิเลสทีละสายสัมพันธ์
จนไม่เหลือสิ่งใดผูกพันอีกเลย


[Hook ซ้ำ]
ตัดเถิดสายใยที่ผูกใจ
ปล่อยความอยากที่รั้งเราไว้
เมื่อถอนรากแห่งอวิชชาได้
ทางพ้นทุกข์จะเปิดขึ้นมา

อย่าให้กายพาใจหลงทาง
อย่าให้ความอยากนำชีวิต
หยุดวงล้อแห่งความยึดติด
แล้วจะพบอิสระในใจ


[Outro]
รถแห่งกายยังหมุนต่อไป
แต่ใจไม่ต้องวิ่งตามมัน
เมื่อวางได้ทุกสิ่งผูกพัน
เราจะพ้นจากการเดินทางเดิม

คำแนะนำเพิ่มเติมเกี่ยวกับการใช้งาน: ตามข้อจำกัดของระบบ AI ในปัจจุบัน การสร้างภาพที่มีตัวอักษรภาษาไทยอาจจะยังมีความคลาดเคลื่อนของตัวสะกดหรือรูปสระอยู่บ้าง  


 

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น

เพลง: อัจฉราสูตรยานธรรมพ้นป่ามายา

เพลง: อัจฉราสูตรยานธรรมพ้นป่ามายา  (Intro) ในป่าลึกแห่งใจ ที่ไม่มีผู้ใดเห็น เสียงลวงดังก้องเป็น ดั่งบทเพลงมายา แสงระยับล่อใจ งดงามดั่งอั...