วันศุกร์ที่ 27 กันยายน พ.ศ. 2567

เพลง: นันทิสูตรสุขที่ไม่ยึดติด


เพลง: นันทิสูตรสุขที่ไม่ยึดติด


[Intro]

ทำนองเศร้าสร้อย แผ่วเบาในใจ
เสียงของความรัก ที่เคยยึดไว้
กลับกลายเป็นเงา เมื่อวันผ่านไป
ทิ้งไว้เพียงใจ ที่ยังผูกพัน


[Verse 1]

ยินดีเพราะบุตร ยินดีเพราะของ
สิ่งที่เราครอง เหมือนเป็นของเรา
เฝ้าทะนุถนอม ไม่อยากให้เศร้า
แต่ไม่มีสิ่งใด คงอยู่ยั่งยืน

สุขที่เคยมี กลับกลายเป็นทุกข์
เมื่อวันหนึ่งนั้น ต้องพลัดพรากไป
จากสิ่งที่รัก จากคนที่ห่วงใย
น้ำตาก็ไหล เพราะใจยังยึด


[Pre-Chorus]

อุปธิคือเหตุ แห่งความผูกพัน
ยิ่งรักเท่าไร ยิ่งทุกข์เท่านั้น


[Chorus]

ปล่อยอุปธิ สู่ใจที่ว่าง
ไม่ยึดไม่ครอง ไม่ต้องหวั่นไหว
สิ่งทั้งหลาย ล้วนแปรเปลี่ยนไป
อย่าเอาหัวใจ ไปผูกไว้เลย

สุขที่แท้ ไม่ต้องมีอะไร
แค่ใจไม่ยึด ก็พอแล้วเอย
ไม่มีสิ่งใด ให้ต้องละเลย
เพียงปล่อยวางเฉย ใจเป็นอิสระ


[Verse 2]

คนมีทรัพย์มาก ก็ห่วงมากมาย
กลัวมันจะหาย กลัวใครจะเอา
ยิ่งมีมากขึ้น ยิ่งหนักในเงา
ของความกังวล ที่ทับหัวใจ

แต่คนที่วาง ไม่ยึดสิ่งใด
แม้ไม่มีอะไร ก็ไม่ทุกข์ทน
ไม่มีความห่วง ไม่มีความหม่น
ใจจึงหลุดพ้น จากความโศกา


[Bridge]

ไม่ต้องมีมาก ไม่ต้องมีใคร
ไม่ต้องเอาใจ ไปผูกกับสิ่ง
เพียงรู้และเห็น ทุกอย่างเป็นจริง
แล้วปล่อยทุกสิ่ง ให้ผ่านไป


[Chorus]

ปล่อยอุปธิ สู่ใจที่ว่าง
ไม่ยึดไม่ครอง ไม่ต้องหวั่นไหว
สิ่งทั้งหลาย ล้วนแปรเปลี่ยนไป
อย่าเอาหัวใจ ไปผูกไว้เลย

สุขที่แท้ ไม่ต้องมีอะไร
แค่ใจไม่ยึด ก็พอแล้วเอย
ไม่มีสิ่งใด ให้ต้องละเลย
เพียงปล่อยวางเฉย ใจเป็นอิสระ


[Outro]

ไม่มีอุปธิ ก็ไม่มีทุกข์
ไม่มีสิ่งใด ให้ต้องเสียใจ
เหลือเพียงความนิ่ง ลึกลงภายใน
นั่นแหละคือสุข…ที่ไม่ยึดเลย


คำแนะนำเพิ่มเติมเกี่ยวกับการใช้งาน: ตามข้อจำกัดของระบบ AI ในปัจจุบัน การสร้างภาพที่มีตัวอักษรภาษาไทยอาจจะยังมีความคลาดเคลื่อนของตัวสะกดหรือรูปสระอยู่บ้าง  


ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น

เพลง: อัจฉราสูตรยานธรรมพ้นป่ามายา

เพลง: อัจฉราสูตรยานธรรมพ้นป่ามายา  (Intro) ในป่าลึกแห่งใจ ที่ไม่มีผู้ใดเห็น เสียงลวงดังก้องเป็น ดั่งบทเพลงมายา แสงระยับล่อใจ งดงามดั่งอั...