วันอาทิตย์ที่ 22 กันยายน พ.ศ. 2567

เพลง: อินทริยภาวนาสูตรใจที่เหนืออินทรีย์


เพลง: อินทริยภาวนาสูตรใจที่เหนืออินทรีย์ 

(Intro)
ใจฉันเร่ร่อนไปทั่วหลงทาง
ตามติดทุกสิ่งที่ผ่านเข้ามา
ยึดติดในรูป รส กลิ่น เสียง สัมผัส
ลืมที่จะปล่อยวางให้มันผ่านไป

(Verse 1)
ภาพที่เห็นชวนใจให้ไหวหวั่น
เสียงที่ผ่านทำใจสั่นไม่รู้ตัว
กลิ่น รส สัมผัส พาใจให้มัวเมา
หลงในเงาแห่งความอยากไม่รู้จบ

(Pre-Chorus)
อินทริยภาวนา สอนให้ฉันรู้
ว่าทุกสิ่งล้วนเป็นอนิจจัง
เกิดขึ้น ตั้งอยู่ แล้วก็ดับไป
ไม่มีสิ่งใดแท้จริงให้ยึดถือ

(Chorus)
อินทริยภาวนา พาใจฉันพบทาง
สู่ความสงบ สู่ความสุขภายใน
ปล่อยวางอัตตา ปล่อยวางกิเลส
ใจเป็นอิสระ พ้นทุกข์เรื่อยไป

(Verse 2)
ตาเห็นแต่ไม่หวั่นไหว
หูฟังไม่หวั่นอารมณ์
ใจสงบนิ่งไร้ทุกข์ตรม
ด้วยปัญญานำทาง

รู้ทันสิ่งที่มากระทบใจ
ไม่เผลอไผลไปตามกระแส
มีสติทุกย่างก้าวที่เปลี่ยนแปลง
ไม่หลงแสงลวงแห่งโลกมายา

(Bridge)
สติสัมปชัญญะนำทางใจ
ให้ฉันรู้จักปล่อยวางได้
ไม่ยึดติดในอารมณ์ใดๆ
ใจสงบ เยือกเย็น เป็นสุขแท้

(Chorus)
ควบคุมใจเหนือสิ่งเร้า
ไม่ปล่อยให้ใจหลงทาง
เมื่อเราฝึกฝนทุกอย่าง
ความสงบจะอยู่คู่ใจ

อินทริยภาวนา พาใจฉันพบทาง
สู่ความสงบ สู่ความสุขภายใน
ปล่อยวางอัตตา ปล่อยวางกิเลส
ใจเป็นอิสระ พ้นจากทุกข์ทั้งปวง

(Outro)
เมื่อใจไม่ไหลไปตามโลก
ไม่ทุกข์ ไม่โศก ไม่หวั่นไหว
อินทรีย์สงบ จิตตั้งมั่นภายใน
พบแสงสว่าง…ที่ใจของเราเอง


คำแนะนำเพิ่มเติมเกี่ยวกับการใช้งาน: ตามข้อจำกัดของระบบ AI ในปัจจุบัน การสร้างภาพที่มีตัวอักษรภาษาไทยอาจจะยังมีความคลาดเคลื่อนของตัวสะกดหรือรูปสระอยู่บ้าง  


ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น

เพลง: อัจฉราสูตรยานธรรมพ้นป่ามายา

เพลง: อัจฉราสูตรยานธรรมพ้นป่ามายา  (Intro) ในป่าลึกแห่งใจ ที่ไม่มีผู้ใดเห็น เสียงลวงดังก้องเป็น ดั่งบทเพลงมายา แสงระยับล่อใจ งดงามดั่งอั...