เพลง: สกมานสูตรเสียงเงียบแห่งความสงบ
[อินโทร]
ยามแดดแรงแผดเผาโลกกว้าง
ทุกสรรพสิ่งหยุดพักกลางทาง
เสียงเงียบงันที่เคยเลือนลาง
กำลังบอกบางอย่างกับใจเรา
[ท่อน 1]
ท่ามกลางป่าที่ดูเงียบงัน
ยามตะวันยืนอยู่เหนือฟ้า
นกทั้งหลายหยุดบินโรยลา
ซ่อนกายในร่มไม้เงาเย็น
เสียงใบไม้เหมือนครวญครางเบา
ดังเรื่องราวที่ไม่มีคำ
สำหรับบางใจคือความมืดดำ
คือความน่ากลัวที่เข้ามา
[ท่อน 2]
เทวดามองเห็นเป็นภัย
ความเงียบงันกลับทำให้หวั่น
เสียงป่ากลายเป็นเสียงอัศจรรย์
ที่แฝงความสั่นในหัวใจ
แต่ผู้รู้มองต่างออกไป
พระพุทธองค์เห็นสุขในนั้น
ความสงัดไม่ใช่ความหวาดหวั่น
แต่คือวันแห่งความสงบงาม
[ท่อนฮุค]
เสียงเงียบของป่า คือเสียงของใจ
ไม่ใช่ภัย หากเรารู้ทัน
เมื่อเปิดใจด้วยแสงแห่งธรรม
โลกเดิมนั้นจะงดงามทันที
เสียงครวญครางอาจเป็นบทเพลง
กล่อมใจเราให้รู้ความหมาย
สุขหรือทุกข์อยู่ที่มุมมองภายใน
แค่เปลี่ยนใจ โลกก็เปลี่ยนไป
[ท่อน 3]
สิ่งเดียวกันในสายตาเรา
อาจเป็นเงาหรือเป็นแสงสว่าง
ป่าที่เงียบไม่ใช่หนทาง
ของความว่างเปล่าหรือความกลัว
มันคือครูที่สอนหัวใจ
ให้เราหยุดแล้วฟังข้างใน
เสียงธรรมชาติที่แผ่วเบาไป
กำลังพาใจกลับบ้านเรา
[ท่อนฮุคซ้ำ]
เสียงเงียบของป่า คือเสียงของใจ
ไม่ใช่ภัย หากเรารู้ทัน
เมื่อเปิดใจด้วยแสงแห่งธรรม
โลกเดิมนั้นจะงดงามทันที
เสียงครวญครางอาจเป็นบทเพลง
กล่อมใจเราให้รู้ความหมาย
สุขหรือทุกข์อยู่ที่มุมมองภายใน
แค่เปลี่ยนใจ โลกก็เปลี่ยนไป
[เอาท์โทร]
เมื่อใจสงบ โลกก็เงียบงาม
ทุกเสียงล้วนเป็นธรรมสอนใจ
ป่ากลางวันยังร้องเพลงให้
คนที่ฟัง…ด้วยใจที่ตื่น
คำแนะนำเพิ่มเติมเกี่ยวกับการใช้งาน: ตามข้อจำกัดของระบบ AI ในปัจจุบัน การสร้างภาพที่มีตัวอักษรภาษาไทยอาจจะยังมีความคลาดเคลื่อนของตัวสะกดหรือรูปสระอยู่บ้าง
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น