เพลง: อุชฌานสัญญีสูตรปล่อยเวรปล่อยโทษคือเสียงแห่งสันติภาพ
[Intro]
แสงธรรมส่องใจ ในคืนที่วุ่นวาย
เสียงหนึ่งเตือนเรา จากความหลงผิดไป
เพ่งโทษคนอื่น จนลืมดูใจ
สุดท้ายก็เผาไหม้ อยู่ในตัวเราเอง
[Verse 1]
คำพูดสวยงาม แต่การกระทำว่างเปล่า
แสร้งเป็นคนดี แต่ใจยังหลอกลวง
เหมือนพรานล่อนก ด้วยเหยื่อที่พราง
สุดท้ายก็หลงทาง ในเงาของตัวเอง
[Pre-Chorus]
สิ่งใดทำจริง จึงควรเอ่ยออกไป
สิ่งใดไม่ทำ อย่าพูดให้หลงตน
[Chorus]
ปล่อยเวร ปล่อยโทษ วางความโกรธในใจ
อย่าเก็บเอาไฟ มาเผาใจเราเอง
ให้อภัยกันเถิด แล้วใจจะเบาสบาย
โลกจะสงบได้… เริ่มจากใจเรา
[Verse 2]
เมื่อเธอเพ่งโทษ มองผิดของใคร
หากใจยังโกรธ ก็สร้างเวรไม่จบ
ไม่มีใครสมบูรณ์ ไม่มีใครไร้ผิด
ผู้มีปัญญา จึงไม่ยึดโทษใคร
[Pre-Chorus]
ถ้าโลกนี้ไม่มี ใครผิดพลาดเลย
แล้วใครเล่าจะเรียนรู้ ความดีงาม
[Chorus]
ปล่อยเวร ปล่อยโทษ วางความโกรธในใจ
อย่าเก็บเอาไฟ มาเผาใจเราเอง
ให้อภัยกันเถิด แล้วใจจะเบาสบาย
โลกจะสงบได้… เริ่มจากใจเรา
[Bridge]
พระตถาคต ผู้รู้ ผู้ตื่น
ไม่ยึด ไม่โกรธ ไม่ผูกเวรใคร
แม้ใครล่วงเกิน ก็ยังอภัย
เพราะใจที่ใส ไม่เก็บความแค้น
[Hook]
ทำจริง พูดจริง คือทางของธรรม
ไม่ใช่แค่คำ ที่ลอยไปวันๆ
มีสติรู้ใจ ในทุกคืนวัน
เวรจะไม่ผูกพัน ถ้าใจเรา “ปล่อย”
[Verse 3]
เมื่อรู้ความผิด แล้วขออภัย
เริ่มต้นใหม่ ด้วยใจที่ดี
ไม่เพ่งโทษใคร ไม่หลงในตัวตน
ทางแห่งกุศล จะนำพาเราไป
[Outro]
ปล่อยเวร ปล่อยโทษ ปล่อยความยึดมั่น
เหลือเพียงใจนั้น ที่เบาและสว่าง
เสียงแห่งสันติ จะไม่เลือนจาง
เมื่อเราเลือกวาง… ทุกอย่างในใจ
คำแนะนำเพิ่มเติมเกี่ยวกับการใช้งาน: ตามข้อจำกัดของระบบ AI ในปัจจุบัน การสร้างภาพที่มีตัวอักษรภาษาไทยอาจจะยังมีความคลาดเคลื่อนของตัวสะกดหรือรูปสระอยู่บ้าง
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น