[Verse 1]
ในโลกที่วุ่นวายใจ
ทุกข์โศกเบียดเบียนไม่เว้นวาย
เฝ้าถามตนอยู่ทุกวัน
หนทางใดพ้นพันธนาการใจ
ชีวิตหมุนไปไม่รู้จบ
ยึดติดไว้ก็ยิ่งเหน็บหนาว
เหมือนหลงทางในความมืดพราว
รอแสงดาวนำใจให้พ้นไป
[Verse 2]
จึงเริ่มฝึกจิตให้ตั้งมั่น
ปล่อยวางความฟุ้งซ่านภายใน
สมาธิพาใจนิ่งสงบ
เห็นความจริงที่ซ่อนอยู่ข้างใน
ธรรมะค่อยๆ เปิดทาง
ปัญญาส่องสว่างไกล
เรียนรู้ทุกลมหายใจ
ว่าทุกสิ่งล้วนไม่เที่ยงแท้จริง
[Pre-Chorus]
ความอยากคือเหตุแห่งทุกข์
เฝ้าผูกใจไม่ให้เป็นอิสระ
เมื่อรู้ทันแล้วปล่อยมันลงมา
ใจจึงพบความสงบภายใน
[Chorus]
สู่แสงธรรมนำทางใจ
ดับความทุกข์ในวิญญาณ
ปัญญาดั่งเปลวไฟเบิกบาน
ส่องทางสว่างนิรันดร์
ละความหลงที่เคยยึดมั่น
ปล่อยวางโลกแห่งความฝัน
เหลือเพียงใจที่รู้เท่าทัน
พบสุขแท้ในปัจจุบัน
[Bridge]
ก้าวเดินบนทางสายกลาง
ไม่สุดโต่ง ไม่หลงทาง
รู้เหตุแห่งทุกข์อย่างกระจ่าง
แล้ววางมันอย่างเข้าใจ
ชีวิตใหม่จึงเริ่มต้น
ไม่เวียนวนในเงาเดิม
ทุกย่างก้าวที่เพิ่มเติม
คือเสรีแห่งจิตใจ
[Chorus ซ้ำ]
สู่แสงธรรมนำทางใจ
ดับความทุกข์ในวิญญาณ
ปัญญาดั่งเปลวไฟเบิกบาน
ส่องทางสว่างนิรันดร์
ละความหลงที่เคยยึดมั่น
ปล่อยวางโลกแห่งความฝัน
เหลือเพียงใจที่รู้เท่าทัน
พบสุขแท้…นิรันดร

ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น