เพลง: จูฬสุญญตสูตรว่างอย่างตื่นรู้
(Intro)
เกิดขึ้น ตั้งอยู่ ดับไป
สิ่งทั้งหลาย ไม่เที่ยงแท้จริง
ยึดมั่นถือมั่น เป็นทุกข์ยิ่ง
ปล่อยวางเสียเถิด จิตใจจะสงบ
ว่างเปล่า…แต่เต็มใจ
(Verse 1)
ชีวิตนี้เปรียบเหมือนความว่าง
ไม่มีสิ่งใดยั่งยืนในโลกนี้
ภาพที่เห็นล้วนแปรผันทุกที
ไม่มีสิ่งใดคงอยู่ตลอดไป
ความทุกข์เกิดจากการยึดมั่น
หลงว่า “ฉัน” และ “ของฉัน” มากมาย
แต่เมื่อใจยอมรับความจริงได้
ทุกอย่างคลาย…หายไปกับลม
(Verse 2)
ไม่ต้องตามหาความมั่นคง
เพราะสิ่งที่มีล้วนชั่วคราว
ดั่งเงาที่ผ่านแล้วเลือนราง
ไม่มีสิ่งใดให้ยึดถือ
เมื่อรู้จักปล่อยวางสิ่งเหล่านั้น
ใจเบาสบายไม่ต้องฝืน
ไม่ดิ้นรน ไม่ต้องกลืน
ความทุกข์คืน…ก็เลือนหาย
(Bridge)
เมื่อรู้จักว่างเปล่า
เราจะพบความสงบภายใน
ไม่ต้องยึดติดสิ่งใด
ปล่อยใจให้เป็นอิสระ
ว่างจากตัวตนที่ยึดไว้
ว่างจากความหมายที่แต่งเติม
แต่ในความว่างนั้นเอง
กลับเต็มเปี่ยมด้วยความจริง
(Chorus)
ว่างเปล่า แต่เต็มใจ
ปล่อยวางความทุกข์ใจ
มองเห็นความจริงของโลกนี้
ไม่มีอะไรเป็นของเรา
ว่างเปล่า แต่ผ่องใส
ไม่ต้องไขว่คว้าอะไร
เมื่อใจไม่ยึดสิ่งใด
ชีวิตก็เป็นสุขแท้จริง
(Verse 3)
จากบ้านสู่ป่า จากป่าสู่ใจ
ลดสิ่งรบกวนทีละน้อยไป
จนเหลือเพียงความว่างภายใน
ที่ไม่ต้องพึ่งพาอะไร
ว่างจากโลก ว่างจากความคิด
ว่างจากจิตที่ยึดถือ
เหลือเพียงรู้ที่ซื่อตรงคือ
ธรรมชาติแท้…ของใจ
(Outro)
ความว่างเปล่า คือสัจธรรม
ไม่มีตัวตนที่ยั่งยืน
ปล่อยวางอัตตาให้คืน
สู่ความสงบอันเบิกบาน
ว่าง…แต่ไม่สูญหาย
ว่าง…แต่กลับสว่างไสว
ในความไม่มีสิ่งใด
พบความหมาย…แห่งนิรันดร์
คำแนะนำเพิ่มเติมเกี่ยวกับการใช้งาน: ตามข้อจำกัดของระบบ AI ในปัจจุบัน การสร้างภาพที่มีตัวอักษรภาษาไทยอาจจะยังมีความคลาดเคลื่อนของตัวสะกดหรือรูปสระอยู่บ้าง
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น