เพลง: มหาสุญญตสูตรว่างจากตัวตนอยู่อย่างพอเพียง
(Intro)
อยู่เดียวดาย สงบใจ
ปล่อยวางสิ่งยึดมั่น
ความว่างเปล่า คือสัจธรรม
นำพาไปสู่ความสุข
(Verse 1)
ชีวิตนี้ว่างจากตัวตน
ไม่มีสิ่งใดยั่งยืนยาวนาน
ภาพลวงตาที่เราเคยผูกพัน
ค่อยเลือนหายเมื่อเห็นตามจริง
เมื่อใจเริ่มเข้าใจความว่าง
ไม่หลงทางในสิ่งทั้งหลาย
ความทุกข์ที่เคยเกาะกุมใจ
ก็สลายไป…อย่างแผ่วเบา
(Verse 2)
ความปรารถนาที่ไม่สิ้นสุด
ทำให้ใจเราหนักอ่อนล้า
ไขว่คว้าเท่าไรยิ่งเหนื่อยล้า
ไม่เคยพาไปสู่ความพอ
แต่เมื่อใจรู้จักปล่อยวาง
ไม่ยึดทางของความอยากนั้น
ความเบาสบายจึงเกิดพลัน
เหมือนปลดพันธนาการในใจ
(Bridge)
เมื่อเรารู้จักความว่าง
สิ่งที่มี…ไม่ใช่สิ่งจำเป็น
ไม่ต้องยึด ไม่ต้องเป็น
เพียงเห็น…แล้วปล่อยไป
ความสุขแท้ไม่ต้องค้นหา
อยู่ตรงหน้าภายในใจ
เมื่อไม่ยึดสิ่งใดไว้
ความสงบก็ปรากฏเอง
(Chorus)
ว่างจากตัวตน ว่างจากความทุกข์
ปล่อยวางสิ่งที่เรายึดมั่น
ชีวิตก็จะพบความสงบ
และความสุขที่แท้จริง
ว่างจากความอยาก ว่างจากความกลัว
ไม่ต้องยึดถือสิ่งใด
เมื่อใจเป็นอิสระภายใน
ก็พบทางพ้นทุกข์ทันที
(Verse 3)
อยู่กับตนอย่างผู้รู้ตื่น
ไม่หลงกลืนไปกับโลกภายนอก
ไม่ติดรูป ไม่ติดเสียงหลอก
ไม่หลงรสกลิ่นสัมผัสใด
เห็นทุกอย่างเป็นเพียงทางผ่าน
ไม่ยึดมั่นในธรรมารมณ์
จิตตั้งมั่นในความสงบลม
ไม่หวั่นไหวต่อสิ่งใด
(Outro)
ไม่ยึดติด รูป เสียง กลิ่น รส สัมผัส
ธรรมารมณ์ ผ่านไป ผ่านมา
จิตใจสงบ ปล่อยวางได้
ถึงซึ่งความสุขที่แท้จริง
ว่างยิ่งใหญ่ ไม่ใช่สูญเปล่า
แต่คือแสงแห่งความเข้าใจ
เมื่อปล่อยวางทุกสิ่งไป
ใจเป็นอิสระ…นิรันดร์
คำแนะนำเพิ่มเติมเกี่ยวกับการใช้งาน: ตามข้อจำกัดของระบบ AI ในปัจจุบัน การสร้างภาพที่มีตัวอักษรภาษาไทยอาจจะยังมีความคลาดเคลื่อนของตัวสะกดหรือรูปสระอยู่บ้าง
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น