[แนวเพลง: ลูกทุ่ง–ธรรมะร่วมสมัย / อบอุ่น เข้มแข็ง ค่อยๆ ไต่ระดับพลังใจ]
[Intro]
เมื่อใจเริ่มหวั่นไหว…ในคืนที่มืดมน
เสียงกลัวกระซิบปน…ในความคิดเรา
[Verse 1]
เมื่อความกลัวเข้ามาในใจ
เหมือนพายุโหมกระหน่ำไม่เบา
จิตใจสั่นไหว เหมือนหลงในเงา
มองไม่เห็นทางก้าวไป
แต่แท้จริงนั้นต้นเหตุของมัน
อยู่ในใจเรานั้นใช่ที่ไหน
เพียงมีสติ เป็นแสงนำใจ
สมาธิพาให้มั่นคง
ฝึกใจให้สงบ ดึงจิตกลับมา
จากความพร่ามัวที่เคยล่องลอย
ปัญญาจะค่อยๆ เปิดทางรอคอย
ให้ความกลัวเลือนหายไป
[Verse 2]
ภยเภรวสูตรสอนให้เข้าใจ
ความกลัวเกิดจากใจที่หวั่นไหว
หากเราฝึกสติในทุกลมหายใจ
ความสุขแท้จะเกิดภายใน
แม้โลกนี้เต็มไปด้วยความกลัว
เราไม่จำเป็นต้องหนีไปไหน
แค่เผชิญหน้าด้วยใจที่รู้ทันไว้
ความมืดก็กลายเป็นแสง
[Pre-Chorus]
ความกลัวไม่อาจครอบงำใจ
หากเรารู้ทางแห่งความจริง
ไม่ยึด ไม่หลง ในทุกทุกสิ่ง
ใจจะนิ่งและเป็นอิสระ
[Chorus]
พ้นจากความกลัว ด้วยสติและปัญญา
สมาธินำพา ใจสู่ความเย็น
ปล่อยวางทุกสิ่ง ไม่ยึดไม่เป็น
เส้นทางที่เห็น คือทางแห่งธรรม
พ้นจากความมืด สู่แสงภายใน
ใจไม่หวั่นไหว เมื่อรู้และย้ำ
ความสุขที่แท้ ไม่ต้องตาม
อยู่ในใจเรานี้เอง
[Bridge]
ทุกความกลัวที่เข้ามาทักทาย
เป็นเพียงภาพลวงในใจเรา
หากใจมั่นคง ไม่หลงมัวเมา
มันก็เบาบางและจางไป
อยู่กับปัจจุบันในทุกลมหายใจ
ปล่อยวางสิ่งใดที่ทำให้หวั่นไหว
เมื่อใจตั้งมั่นในธรรมภายใน
ความกลัวใดใด…ไม่อาจครอบงำ
[Chorus ซ้ำ]
พ้นจากความกลัว ด้วยสติและปัญญา
สมาธินำพา ใจสู่ความเย็น
ปล่อยวางทุกสิ่ง ไม่ยึดไม่เป็น
เส้นทางที่เห็น คือทางแห่งธรรม
[Outro]
ทางแห่งความกลัวจบลงตรงนี้
เมื่อใจเรามีสติคุ้มครอง
ปัญญาส่องทาง ไม่ต้องร่ำร้อง
พบสุขแท้ในใจนิรันดร์
คำแนะนำเพิ่มเติมเกี่ยวกับการใช้งาน: ตามข้อจำกัดของระบบ AI ในปัจจุบัน การสร้างภาพที่มีตัวอักษรภาษาไทยอาจจะยังมีความคลาดเคลื่อนของตัวสะกดหรือรูปสระอยู่บ้าง
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น