วันอาทิตย์ที่ 25 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2561

"ผู้มีแต่ให้"แม่ชีทองสุขมหาอุบาสิกาจากฮ่องกง




แม่ชีทองสุข นามเจ็ดสี มหาอุบาสิกาผู้มีแต่ให้จากฮ่องกง แม่ชีทองสุขผู้มีความเบิกบานกับการให้ทาน:การสะสมบุญนำมาซึ่งความสุข:จากทรัพย์ภายนอกพัฒนาสู่ทรัพย์ภายใน : ฝึกการสละยึดมั่นถือมั่น ยิ่งให้ยิ่งหอม:การให้เป็นการสมานหมู่ชนอยู่กันด้วยความรัก"





แม่ชีทองสุข นามเจ็ดสี มหาอุบาสิกาผู้มีแต่ให้จากฮ่องกง มีจิตพลังอันศรัทธาเป็นเจ้าภาพถวายภัตตาหารเพลพระวิปัสสนาจารย์แห่งประเทศไทย รุ่น ๔๖ วัดสุวรรณประสิทธิ์ จำนวน ๑๕๐ รูป ซึ่งอบรมจำนวน ๓ เดือนประจำทุกปี เดือนธันวาคมฝึกอบรมวิปัสสนากรรมฐาน เดือนมกราคมฝึกอบรมพระไตรปิฏก เดือนกุมภาพันธ์ฝึกอบรมการเทศน์ การปาฐกถา การสัมโมทนียกถา การเผยแผ่ธรรมในรูปแบบต่างๆ การประยุกต์คำสอนเพื่อบูรณการในการเผยแผ่ ซึ่งจะสิ้นสุดโครงการอบรมในสิ้นเดือนกุมภาพันธ์นี้ คุณแม่ชีทองสุข นามเจ็ดนาม และคณะจากฮ่องกง จงถือโอกาสสร้างมหาทานกับพระวิปัสสนาจารย์แห่งประเทศไทย ถวายภัตตาหารเพลและเครื่องไทยธรรม





คำว่าจาคะเป็นการเสียสละ เป็นการแบ่งปันการให้ การแบ่งปัน หรือการให้เป็นคุณธรรมพื้นฐานที่สมานหมู่ชนให้อยู่ร่วมกันด้วยความรัก ความสามัคคี ไมตรีและสันติสุข เหมือนอย่างที่พระพุทธองค์ตรัสว่า “ททมาโน ปิโย โหติ” ซึ่งแปลว่า “ผู้ให้ ย่อมเป็นที่รัก” การให้เป็นทั้งมรรคและผลโดยตัวของมันเอง การให้เป็นมรรคเมื่อเป็นกุศโลบายให้คนรู้จักแบ่งปันเป็นผล เมื่อก่อให้เกิดความสำราญบานใจขณะกำลังให้หรือครั้งให้ไปแล้ว เมื่อยามอนุสรณ์ถึงก็ก่อให้เกิดความสดชื่นรื่นเย็นในหัวใจที่ตนได้ทำกรรมดีไว้แก่เพื่อมนุษย์ หรือสรรพสัตว์ที่ใดก็ตามที่การให้ยังเป็นสารถที่ส่วนใหญ่ให้ความสำคัญ ณ สถานที่นั้นสวรรค์เป็นสิ่งที่มีอยู่จริงส่วนที่ใด ที่ปราศจากการให้ที่นั้นไซร์ คือนรกบนดินอารยธรรมของมนุษย์รุ่งเรืองเฟื่องฟูมาถึงทุกวันนี้เพราะเรายังมีบุคคลผู้เบิกบานกับการให้กระจายกันอยู่ทุกหนทุกแห่ง




การให้เป็นปัจจัยแห่งการฝึกตนและฝึกคนเป็นต้นว่าการให้เพื่อสงเคราะห์ในยามยากทำให้เราได้บำเพ็ญเมตตาธรรมต่อเพื่อมนุษย์การให้แก่ผู้ด้อยโอกาสทำให้เราได้ถมช่องว่างทางสังคมให้เต็ม การให้แก่คนรู้จักมักคุ้นทำให้เราได้เชื่อมสัมพันธไมตรีการให้คืนแก่สังคมของนักธุรกิจทำให้เขาได้มีส่วนร่วม ในการรับผิดชอบต่อสังคมการให้ของนักบวชเป็นการป้องกันการสะสมเกินจำเป็นการให้ของปัจเจกบุคคลเป็นการฝึกกำจัดความละโมบโลภมากแต่หัวใจสำคัญที่สุดของการให้ก็คือ การกำจัดความยึดติดถือมั่นใน“อัตตา”หรือตัวฉันของฉันกล่าวสั้นที่สุดการให้อย่างไม่มีตัวฉัน คือ สาระสำคัญของการให้เมื่อมนุษย์เรียนรู้ที่จะเป็นผู้ให้โลกจะกลายเป็นดินแดนสุขาวดีทรัพยากรจะยังพอมีสำหรับอนุชนที่กำลังจะตามมาในวันพรุ่งนี้



จึงขออนุโมทนาบุญกับคุณแม่ชีทองสุข นามเจ็ดสี และคณะจากฮ่องกงทราบข่าวการฝึกวิปัสสนาจารย์ของพระสงฆ์จากทั่วประเทศ จึงเกิดพลังแห่งศรัทธา น้อมบริจาคปัจจัยจำนวน ๑๐,๐๐๐ บาทเพื่อการสนับสนุนโครงการเป็นค่าอาหาร น้ำปานะ และปัจจัยส่วนหนึ่งถวายพระสงฆ์ทุกรูปเพื่อเป็นพาหนะในการเดินทางและสนับสนุนการศึกษา ขอบุญกุศลอันเกิดจากการปฏิบัติวิปัสสนากรรมฐานของคณะพระวิปัสสนาจารย์ตั้งแต่วันแรกจนถึงสิ้นสุดโครงการ ขอพลังบุญจงรักษาคุ้มครองแม่ชีทองสุข นามเจ็ดสีและคณะทุกท่านตลอดไป


..................

(หมายเหตุ : ขอบคุณข้อมูลจากเฟซบุ๊ก Pramote OD Pantapat พระอาจารย์ปราโมทย์ วาทโกวิโท  นิสิตปริญญาเอก สาขาสันติศึกษา มจร)

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น

Sunakkhatta Sutta Identifies Craving and Ignorance as the Roots of Conflict, Offering Mindfulness and Wisdom as the Path to Lasting World Peace

  The Sunakkhatta Sutta (Majjhima Nikāya, Book 14 of the Pāli Canon) presents profound teachings on the development of the human mind and t...