เพลง: พรหมนิมันตนิกสูตรพ้นเงาแห่งอัตตา
[Verse 1]
ในโลกวุ่นวายที่ใจยังไขว่คว้า
หลงในรูปนามและลาภยศศักดิ์ศรี
เงาแห่งตัวตนบดบังความจริงที่มี
ลืมไปว่าชีวิตนี้…ไม่ใช่ของเราเลย
[Verse 2]
ผู้คนยึดถือชาติกำเนิดว่าสูงส่ง
หลงพิธีกรรมว่าพาให้พ้นทุกข์ได้
แต่ธรรมแท้จริงอยู่ที่ใจภายใน
หากยังยึด “ตัวตน” ไว้ ก็ยังไม่พ้นเงา
[Verse 3]
เมื่อรู้เท่าทันว่า “เรา” เป็นเพียงภาพลวง
สัญญาทั้งปวงก็ล้วนแปรผันไป
ละอัตตาลง ปล่อยวางความยึดมั่นในใจ
หนทางแห่งธรรมจะเปิดให้เห็นชัดเจน
[Chorus]
ปล่อยวางเถิดหนา อัตตาที่ผูกพัน
วางความสำคัญที่ใจเคยสร้างขึ้นมา
ไม่มี “เรา” ไม่มี “เขา” ให้ต้องไขว่คว้า
มีเพียงธรรมาที่พาใจเป็นอิสระ
เมื่อใจหลุดพ้นจากเงาที่บังตา
ความทุกข์จะค่อยจางหายไม่ย้อนคืนมา
แสงแห่งปัญญาจะนำทางชีวา
สู่ความสงบเย็นนิรันดร์
[Bridge]
แม้พรหมผู้ยิ่งใหญ่ ยังไม่พ้นความยึดถือ
หากยังเชื่อว่าตนคือผู้สูงสุดเหนือใคร
พระพุทธองค์ทรงชี้ให้เห็นความจริงภายใน
ไม่มีสิ่งใดเที่ยงแท้ แม้แต่ “ตัวเรา”
[Chorus - ซ้ำ]
ปล่อยวางเถิดหนา อัตตาที่ผูกพัน
วางความสำคัญที่ใจเคยสร้างขึ้นมา
ไม่มี “เรา” ไม่มี “เขา” ให้ต้องไขว่คว้า
มีเพียงธรรมาที่พาใจเป็นอิสระ
[Outro]
เมื่อใจไม่ยึดมั่น ไม่หลงในตัวตน
วัฏฏะแห่งทุกข์ก็สิ้นสุดลงตรงนั้น
ความว่างอันสงบ คือความจริงนิรันดร์
พ้นเงาแห่งอัตตา…พบแสงแห่งธรรม
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น