ถอดรหัส “การเงินไร้ดอกเบี้ย” พรรควิชชั่นใหม่ เดิมพันเศรษฐกิจมนุษย์ สู้วิกฤตหนี้–อำนาจทุน

 เลือกตั้ง 2569 : ถอดรหัส “การเงินไร้ดอกเบี้ย” พรรควิชชั่นใหม่ เดิมพันเศรษฐกิจมนุษย์ สู้วิกฤตหนี้–อำนาจทุน

กรุงเทพฯ – การเลือกตั้งทั่วไปวันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2569 กำลังเข้าสู่ช่วงโค้งสุดท้าย ท่ามกลางบริบท “วิกฤตซ้อนวิกฤต” ทั้งความเปราะบางทางการเมืองและปัญหาหนี้ครัวเรือนที่พุ่งสูงเป็นประวัติการณ์ พรรคการเมืองต่างเร่งนำเสนอนโยบายแก้ปัญหาปากท้องอย่างเข้มข้น อย่างไรก็ตาม พรรควิชชั่นใหม่ (New Vision Party) ได้เลือกเดินหมากแตกต่าง ด้วยการชูแนวคิด “การเงินไร้ดอกเบี้ย” และกระบวนทัศน์ “เศรษฐกิจมนุษย์” เป็นยุทธศาสตร์หลักในการท้าทายโครงสร้างเศรษฐกิจแบบเดิม

รายงานวิเคราะห์ยุทธศาสตร์การรณรงค์หาเสียงของพรรควิชชั่นใหม่ ระบุว่า พรรคพยายามวางตำแหน่งตนเองเป็น “ทางเลือกที่สาม” นอกเหนือจากนโยบายประชานิยมแจกเงินระยะสั้นของพรรคขนาดใหญ่ โดยมุ่งโจมตีรากเหง้าปัญหาหนี้สินที่เกิดจากระบบดอกเบี้ยทบต้น ซึ่งพรรคมองว่าเป็น “ความไม่เป็นธรรมเชิงโครงสร้าง” ของระบบทุนนิยมการเงินไทย

เงินซื้อเสียง–สัญญาณมรณะประชาธิปไตย

ท่ามกลางสนามเลือกตั้งที่ถูกครอบงำด้วยอำนาจเงินทุน รายงานจากหลายพื้นที่สะท้อนกระแสข่าวการซื้อเสียงในอัตราสูงถึงหัวละ 7,500 บาท ซึ่งนายพิเชษฐ สถิรชวาล หัวหน้าพรรควิชชั่นใหม่ ออกมาเรียกปรากฏการณ์นี้ว่าเป็น “สัญญาณมรณะของประชาธิปไตยไทย” พร้อมชี้ว่า เงินจำนวนดังกล่าวไม่ใช่ของขวัญ แต่คือ “ยาพิษเคลือบน้ำตาล” ที่ประชาชนต้องจ่ายคืนผ่านนโยบายเอื้อทุนและค่าครองชีพที่สูงขึ้นในอนาคต

พรรคจึงเลือกใช้ยุทธศาสตร์การสื่อสารแบบ “David vs. Goliath” เปิดโปงการเมืองเงินทุนควบคู่กับการปลุกจิตสำนึกเชิงศีลธรรม หวังลดประสิทธิภาพของการซื้อเสียงในช่วงคืนหมาหอน

“เศรษฐกิจมนุษย์” กับการเงินไร้ดอกเบี้ย

แกนกลางนโยบายของพรรควิชชั่นใหม่ คือปรัชญา “เศรษฐกิจมนุษย์” ที่ยึดแนวคิดว่า ระบบเศรษฐกิจต้องรับใช้มนุษย์ ไม่ใช่ให้มนุษย์ตกเป็นทาสของดอกเบี้ย โดยได้รับอิทธิพลจากเศรษฐศาสตร์สังคมของ Karl Polanyi ผสานกับจริยธรรมทางศาสนาและแนวคิดพุทธเศรษฐศาสตร์

ภายใต้กรอบคิดนี้ พรรคเสนอจัดตั้ง “สถาบันการเงินไร้ดอกเบี้ย” ที่เปลี่ยนความสัมพันธ์จากเจ้าหนี้–ลูกหนี้ ไปสู่ระบบหุ้นส่วน แบ่งปันกำไรและความเสี่ยง (Profit and Loss Sharing) แทนการเก็บดอกเบี้ยคงที่ พร้อมผลักดันกฎหมายเฉพาะเพื่อปลดล็อกข้อจำกัดเชิงโครงสร้างของระบบการเงินไทย

แม้นโยบายจะมีรากฐานจากการเงินอิสลาม แต่พรรคย้ำการสื่อสารเชิงสากล ว่าเป็นทางออกของ “คนเป็นหนี้ทุกศาสนา” โดยหวังขยายฐานเสียงจากพื้นที่จังหวัดชายแดนภาคใต้ ไปสู่เกษตรกรและชนชั้นกลางที่เผชิญภาระหนี้สินเรื้อรังทั่วประเทศ

4 นโยบายเรือธง กับเดิมพันทางการเมือง

นอกจากการเงินไร้ดอกเบี้ย พรรควิชชั่นใหม่ยังเสนอ

1. นโยบาย “หนึ่งพรรค หนึ่งกระทรวง” เพื่อให้สามารถผลักดันนโยบายได้จริงหากเข้าร่วมรัฐบาล

2. โครงการบ้านหลังที่ 2 สำหรับผู้สูงอายุ ผ่านการยกระดับ รพ.สต. เป็นศูนย์ดูแลแบบชุมชน

3. พ.ร.บ.ความโปร่งใสและการใช้ AI ตรวจสอบการทุจริต เพื่อสร้างภาพลักษณ์ความทันสมัยและตอบโจทย์คนรุ่นใหม่

ยุทธศาสตร์หาเสียงช่วงโค้งสุดท้ายของพรรค เน้นการเจาะพื้นที่จังหวัดชายแดนภาคใต้ ซึ่งมีความสอดคล้องทางวัฒนธรรมกับนโยบายการเงินไร้ดอกเบี้ย ควบคู่กับการใช้สื่อใหม่ การ์ตูน และ Avatar ในโลกออนไลน์ เพื่อสื่อสารนโยบายที่ซับซ้อนให้เข้าใจง่าย ภายใต้สโลแกน “วิชชั่นใหม่ บริการ 24 ชั่วโมง”

ความท้าทายและบทพิสูจน์

อย่างไรก็ตาม รายงานวิเคราะห์ชี้ว่า พรรควิชชั่นใหม่ยังเผชิญกับดัก “พรรคเฉพาะกลุ่ม” ความกังวลด้านความเป็นไปได้ในทางปฏิบัติ และข้อจำกัดด้านทรัพยากรในการสู้กับพรรคทุนหนา การทำให้นโยบายการเงินไร้ดอกเบี้ยเป็นที่เข้าใจและยอมรับในวงกว้าง จึงเป็นโจทย์ใหญ่ก่อนวันเลือกตั้ง

นักวิชาการประเมินว่า แม้พรรควิชชั่นใหม่อาจไม่กวาดชัยชนะถล่มทลาย แต่หากสามารถคว้าที่นั่งบัญชีรายชื่อได้จำนวนหนึ่ง พรรคอาจก้าวขึ้นเป็น “ตัวแปรสำคัญ” ในการจัดตั้งรัฐบาล และเปิดพื้นที่ให้แนวคิด “ความเป็นธรรมทางการเงิน” ได้ถูกทดลองจริงในระบบการเมืองไทย

ท้ายที่สุด การเลือกตั้ง 2569 อาจไม่ใช่เพียงการแข่งขันว่า “ใครแจกมากกว่า” แต่เป็นคำถามใหญ่ต่อสังคมไทยว่า ถึงเวลาแล้วหรือยังที่จะทบทวนบทบาทของ “ดอกเบี้ย” ในระบบเศรษฐกิจ และหันกลับมามองมนุษย์เป็นศูนย์กลางของการพัฒนาอย่างแท้จริง.

บทวิเคราะห์ยุทธศาสตร์รณรงค์หาเสียงเลือกตั้งทั่วไปปี 2569 ของพรรควิชชั่นใหม่: การถอดรหัสวาทกรรม "การเงินไร้ดอกเบี้ย" และกระบวนทัศน์ "เศรษฐกิจมนุษย์" ในบริบทวิกฤตหนี้ครัวเรือนไทย

บทคัดย่อ (Abstract)

รายงานการวิจัยฉบับนี้มุ่งเน้นการวิเคราะห์เชิงลึกเกี่ยวกับยุทธศาสตร์การรณรงค์หาเสียงในช่วงโค้งสุดท้ายของการเลือกตั้งทั่วไปปี พ.ศ. 2569 ของพรรควิชชั่นใหม่ (New Vision Party) ภายใต้บริบททางเศรษฐกิจการเมืองไทยที่กำลังเผชิญวิกฤตความเหลื่อมล้ำและกับดักหนี้ครัวเรือน งานวิจัยนี้ให้ความสำคัญเป็นพิเศษกับการศึกษาแนวนโยบายเรือธง "การเงินไร้ดอกเบี้ย" (Interest-Free Finance) และปรัชญา "เศรษฐกิจมนุษย์" (Human Economy) ซึ่งถูกนำเสนอในฐานะทางเลือกที่สาม (The Third Alternative) นอกเหนือไปจากนโยบายประชานิยมแบบดั้งเดิมของพรรคการเมืองขนาดใหญ่ การวิเคราะห์ครอบคลุมถึงยุทธศาสตร์การสื่อสารทางการเมือง การบริหารจัดการทรัพยากรที่มีจำกัดในการต่อสู้กับอำนาจเงินทุน (Money Politics) และการเจาะฐานเสียงในพื้นที่ยุทธศาสตร์จังหวัดชายแดนภาคใต้ ผลการศึกษาชี้ให้เห็นว่าพรรควิชชั่นใหม่พยายามสร้าง "นวัตกรรมทางศีลธรรม" (Moral Innovation) ในตลาดนโยบาย เพื่อตอบโต้กระแสการซื้อสิทธิ์ขายเสียงที่รุนแรงที่สุดครั้งหนึ่งในประวัติศาสตร์การเมืองไทย

---

1. บทนำ: ภูมิทัศน์การเมืองไทยสู่การเลือกตั้ง 2569 (Introduction: Thai Political Landscape toward Election 2026)

1.1 บริบทวิกฤตซ้อนวิกฤต (Poly-crisis Context)

การเลือกตั้งทั่วไปที่จะมีขึ้นในวันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2569 นับเป็นหมุดหมายสำคัญทางประวัติศาสตร์การเมืองไทย ท่ามกลางสภาวะที่นักรัฐศาสตร์และนักเศรษฐศาสตร์นิยามว่าเป็น "วิกฤตซ้อนวิกฤต" (Poly-crisis) ประเทศไทยมิได้เผชิญเพียงปัญหาเสถียรภาพทางการเมืองจากการเปลี่ยนผ่านรัฐบาลเท่านั้น แต่ยังตกอยู่ในหลุมดำของวิกฤตหนี้สินครัวเรือนที่พุ่งสูงเสียดเพดาน ซึ่งส่งผลกระทบโดยตรงต่อกำลังซื้อและคุณภาพชีวิตของประชากรฐานราก สภาวะเศรษฐกิจที่บีบคั้นนี้ได้กลายเป็นปัจจัยกำหนดวาระหลัก (Agenda Setting) ของการเลือกตั้ง โดยทุกพรรคการเมืองต่างแข่งขันกันนำเสนอนโยบายแก้ปัญหาปากท้อง

อย่างไรก็ตาม สภาพการณ์ในสนามเลือกตั้งกลับสะท้อนความย้อนแย้ง (Paradox) ที่น่ากังวล ในขณะที่ประชาชนต้องการทางออกทางเศรษฐกิจที่ยั่งยืน การแข่งขันทางการเมืองกลับถูกครอบงำด้วยอำนาจเงินทุนอย่างหนักหน่วง รายงานจากพื้นที่ระบุถึงกระแสข่าวการทุ่มเม็ดเงินซื้อเสียงในอัตราที่สูงเป็นประวัติการณ์ถึง 7,500 บาทต่อหัว ซึ่งนายพิเชษฐ สถิรชวาล หัวหน้าพรรควิชชั่นใหม่ ได้นิยามปรากฏการณ์นี้ว่าเป็น "สัญญาณมรณะ" (Death Signal) ของระบอบประชาธิปไตยไทย ตัวเลขดังกล่าวไม่เพียงสะท้อนถึงอัตราเงินเฟ้อทางการเมือง แต่ยังบ่งชี้ถึงความพยายามของกลุ่มทุนผูกขาดที่จะเข้าครอบครองอำนาจรัฐอย่างเบ็ดเสร็จผ่านกระบวนการเลือกตั้ง

1.2 การวางตำแหน่งทางยุทธศาสตร์ของพรรควิชชั่นใหม่ (Strategic Positioning)

ท่ามกลางสมรภูมิที่มีความอสมมาตรทางทรัพยากร (Asymmetric Resource Warfare) ระหว่างพรรคขนาดใหญ่ที่มีทุนหนากับพรรคขนาดกลางและเล็ก พรรควิชชั่นใหม่ (หมายเลข 24 ในระบบบัญชีรายชื่อ) ได้เลือกวางตำแหน่งตนเองเป็น "พรรคทางเลือกเชิงอุดมการณ์" (Ideological Alternative Party) โดยปฏิเสธที่จะลงแข่งขันในเกมประชานิยมแจกเงินระยะสั้น (Short-term Handouts) ที่พรรคใหญ่ต่างนำเสนอ แต่กลับมุ่งเน้นการนำเสนอการปฏิรูปโครงสร้างทางเศรษฐกิจและสังคมผ่านนโยบาย "การเงินไร้ดอกเบี้ย" และแนวคิด "เศรษฐกิจมนุษย์"

ยุทธศาสตร์ของพรรควิชชั่นใหม่ในช่วงโค้งสุดท้ายนี้ มุ่งเน้นการเจาะกลุ่มเป้าหมายเฉพาะ (Niche Market Targeting) ได้แก่ กลุ่มผู้ประสบปัญหาหนี้สินเรื้อรังที่มองไม่เห็นทางออกในระบบการเงินปกติ และกลุ่มฐานเสียงมุสลิมในพื้นที่จังหวัดชายแดนภาคใต้ ซึ่งมีความสอดคล้องทางวัฒนธรรมกับนโยบายการเงินที่ปราศจากดอกเบี้ย นอกจากนี้ พรรคยังพยายามดึงดูดกลุ่มคนรุ่นใหม่และชนชั้นกลางที่เบื่อหน่ายการทุจริตด้วยนโยบายความโปร่งใสผ่านเทคโนโลยี AI

---

2. กรอบแนวคิดทฤษฎี: จาก "เศรษฐกิจมนุษย์" สู่ "การเงินไร้ดอกเบี้ย" (Theoretical Framework: From Human Economy to Interest-Free Finance)

เพื่อทำความเข้าใจนโยบายหลักของพรรควิชชั่นใหม่ จำเป็นต้องวิเคราะห์รากฐานทางความคิดที่รองรับนโยบายเหล่านี้ ซึ่งมีความลึกซึ้งกว่าสโลแกนหาเสียงทั่วไป

2.1 ปรัชญา "เศรษฐกิจมนุษย์" (The Philosophy of Human Economy)

แนวคิด "เศรษฐกิจมนุษย์" ที่พรรควิชชั่นใหม่ชูเป็นธงนำ มิได้เป็นเพียงวาทกรรมทางการตลาด แต่มีรากฐานมาจากแนวคิดทางเศรษฐศาสตร์สังคม (Socio-economics) ที่พยายามรื้อฟื้นความสัมพันธ์ระหว่างกิจกรรมทางเศรษฐกิจกับคุณค่าทางสังคม

• การฝังตัวทางสังคมของเศรษฐกิจ (Social Embeddedness): ตามทฤษฎีของ Karl Polanyi เศรษฐกิจมนุษย์คือระบบที่กิจกรรมทางเศรษฐกิจถูกกำกับโดยความสัมพันธ์ทางสังคม ศีลธรรม และศาสนา ไม่ใช่ปล่อยให้กลไกตลาดทำงานอย่างโดดเดี่ยวจนทำลายโครงสร้างสังคม พรรควิชชั่นใหม่ได้นำแนวคิดนี้มาประยุกต์ใช้โดยเน้นว่า มูลค่าของมนุษย์ต้องอยู่เหนือมูลค่าของเงินตรา และระบบเศรษฐกิจต้องรับใช้มนุษย์ ไม่ใช่ให้มนุษย์เป็นทาสของดอกเบี้ย

• มิติทางนิเวศและจริยธรรม: แนวคิดนี้ยังสอดคล้องกับกระแสโลกเรื่องความยั่งยืน (Sustainability) และการลดการเผาผลาญทรัพยากร (Metabolism of human economy) พรรคได้เชื่อมโยงแนวคิดนี้เข้ากับ "พุทธเศรษฐศาสตร์" และหลักคำสอนทางศาสนา เพื่อสร้างความชอบธรรมทางศีลธรรม (Moral Legitimacy) ในการรณรงค์หาเสียง

2.2 ทฤษฎีการเงินไร้ดอกเบี้ย (Theory of Interest-Free Finance)

นโยบาย "การเงินไร้ดอกเบี้ย" ของพรรควิชชั่นใหม่ ไม่ใช่สิ่งใหม่ในระดับโลก แต่เป็นนวัตกรรมในการนำเสนอในเวทีการเมืองไทยระดับชาติ

• หลักการแบ่งปันความเสี่ยง (Risk-Sharing): หัวใจสำคัญคือการเปลี่ยนสถานะจาก "เจ้าหนี้-ลูกหนี้" (Creditor-Debtor Relationship) ซึ่งฝ่ายหนึ่งได้รับผลตอบแทนคงที่ (ดอกเบี้ย) โดยไม่ต้องรับความเสี่ยง ไปสู่สถานะ "หุ้นส่วน" (Partnership) ที่มีการแบ่งปันผลกำไรและขาดทุน (Profit and Loss Sharing - PLS) แนวคิดนี้ตรงกับหลักการ Musharakah และ Mudarabah ในระบบการเงินอิสลาม

• ความท้าทายในบริบทไทย: แม้แนวคิดนี้จะมีศักยภาพในการแก้ปัญหาหนี้สิน แต่การนำมาปฏิบัติจริงในประเทศไทยเผชิญความท้าทายเชิงโครงสร้าง ทั้งกรอบกฎหมายที่อิงกับระบบดอกเบี้ย การขาดความเข้าใจของประชาชน และความกังวลเรื่องการกำกับดูแล พรรควิชชั่นใหม่จึงเสนอทางออกด้วยการผลักดัน พ.ร.บ. สถาบันการเงินไร้ดอกเบี้ย แยกออกมาเป็นกฎหมายเฉพาะเพื่อปลดล็อกข้อจำกัดเหล่านี้

---

3. การวิเคราะห์นโยบายเรือธง 4 ด้าน (Analysis of 4 Flagship Policies)

พรรควิชชั่นใหม่ได้ประกาศนโยบายหลัก 4 ด้าน เพื่อขับเคลื่อนประเทศภายใต้วิสัยทัศน์ "มั่นคง มั่งคั่ง ยั่งยืน" ด้วยกระบวนทัศน์ใหม่

3.1 นโยบายสถาบันการเงินไร้ดอกเบี้ย (Interest-Free Financial Institution)

นี่คือนโยบายที่สร้างความแตกต่าง (Differentiation) มากที่สุดในสนามเลือกตั้ง 2569

• กลไกการทำงาน: พรรคเสนอให้มีการจัดตั้งสถาบันการเงินรูปแบบใหม่ที่ดำเนินงานโดยปราศจากดอกเบี้ย แต่ใช้ระบบแบ่งปันผลกำไรจากการลงทุนแทน เป้าหมายคือเพื่อปลดภาระหนี้สินของประชาชนที่เกิดจากดอกเบี้ยทบต้น ซึ่งพรรคมองว่าเป็น "ความไม่เป็นธรรมเชิงโครงสร้าง"

• แหล่งเงินทุน: นายพิเชษฐ สถิรชวาล ได้ประกาศวิสัยทัศน์ในการดึงดูดเงินทุนจากกลุ่มประเทศตะวันออกกลาง (Middle Eastern Capital) เข้ามายังประเทศไทย โดยอาศัยความสัมพันธ์และความน่าเชื่อถือในโลกมุสลิม การเชื่อมโยงนี้มีความสำคัญอย่างยิ่งในยุคที่สภาพคล่องโลกกำลังผันผวน และทุนจากกลุ่มอ่าวอาหรับ (GCC) กำลังมองหาแหล่งลงทุนที่สอดคล้องกับหลักชะรีอะฮ์ (Shariah Compliant)

• กลุ่มเป้าหมาย: แม้จะมีรากฐานมาจากหลักการอิสลาม แต่พรรคพยายามสื่อสารนโยบายนี้ในลักษณะ "สากล" (Secularization of Policy) โดยเน้นย้ำว่าเป็นทางรอดของคนเป็นหนี้ทุกศาสนา เป็นการขยายฐานเสียงจากกลุ่มมุสลิมไปสู่กลุ่มเกษตรกรและคนชั้นกลางที่มีหนี้สินล้นพ้นตัว

3.2 นโยบายหนึ่งพรรค หนึ่งกระทรวง (One Party, One Ministry)

• ตรรกะเบื้องหลัง: นโยบายนี้สะท้อนความเข้าใจในความเป็นจริงทางการเมือง (Realpolitik) ของพรรคขนาดเล็ก พรรควิชชั่นใหม่ตระหนักดีว่าหากเข้าร่วมรัฐบาลโดยได้ตำแหน่งรัฐมนตรีช่วยกระจัดกระจาย จะไม่สามารถผลักดันนโยบายหลักได้ จึงเสนอเงื่อนไขขอรับผิดชอบบริหารหนึ่งกระทรวงแบบเบ็ดเสร็จ เพื่อให้เกิดเอกภาพในการนำนโยบายไปปฏิบัติ (Policy Implementation)

• ความรับผิดชอบ: การเสนอนโยบายนี้ยังเป็นการแสดงความกล้ารับผิดชอบ (Accountability) ต่อประชาชน ว่าหากทำไม่ได้ตามเป้าหมายภายในกระทรวงที่รับผิดชอบ พรรคก็พร้อมรับผลทางการเมือง

3.3 นโยบายบ้านหลังที่ 2 เพื่อผู้สูงอายุไทย (Second Home for the Elderly)

• การรองรับสังคมสูงวัย: ด้วยตระหนักถึงวิกฤตโครงสร้างประชากร (Demographic Crisis) ที่ไทยก้าวเข้าสู่สังคมสูงวัยระดับสุดยอด พรรคเสนอให้ยกระดับโรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบล (รพ.สต.) ให้เป็นศูนย์ดูแลผู้สูงอายุแบบครบวงจร เปรียบเสมือน "บ้านหลังที่ 2"

• การบูรณาการชุมชน: แนวคิดนี้เน้นการดูแลโดยชุมชน (Community-based Care) ซึ่งสอดคล้องกับปรัชญาเศรษฐกิจมนุษย์ที่ให้ความสำคัญกับสายใยทางสังคม มากกว่าการผลักภาระไปให้สถานสงเคราะห์หรือโรงพยาบาลขนาดใหญ่

3.4 พ.ร.บ. ความโปร่งใสและการใช้ AI (Transparency Act & AI Anti-Corruption)

• นวัตกรรมปราบโกง: พรรคชูนโยบายการใช้ปัญญาประดิษฐ์ (AI) เข้ามาตรวจสอบการใช้งบประมาณภาครัฐและการทุจริตเชิงระบบ การนำเทคโนโลยีมาใช้ในมิตินี้ช่วยสร้างภาพลักษณ์ความทันสมัย (Modernity) และตอบโจทย์คนรุ่นใหม่ที่ต้องการเห็นความโปร่งใสที่ตรวจสอบได้จริง ไม่ใช่วาทกรรมปราบโกงแบบเดิมๆ

---

4. ยุทธศาสตร์รณรงค์หาเสียงช่วงโค้งสุดท้าย (Campaign Strategy in the Final Stretch)

ในช่วงสัปดาห์สุดท้ายก่อนวันเลือกตั้ง 8 กุมภาพันธ์ 2569 พรรควิชชั่นใหม่ได้ปรับเปลี่ยนยุทธศาสตร์จากการนำเสนอนโยบายกว้างๆ มาสู่การเจาะลึกและการโจมตีจุดอ่อนของคู่แข่ง

4.1 ปฏิบัติการ "David vs. Goliath": การต่อสู้กับอำนาจเงินทุน

พรรควิชชั่นใหม่ตระหนักถึงความเสียเปรียบด้านงบประมาณเมื่อเทียบกับพรรคใหญ่ จึงเลือกใช้ยุทธศาสตร์การสื่อสารที่รุนแรงและตรงไปตรงมาเพื่อแย่งชิงพื้นที่สื่อ

• วาทกรรม "เงินยาพิษ": นายพิเชษฐ สถิรชวาล ได้ออกมาเปิดโปงกระบวนการซื้อเสียงหัวละ 7,500 บาท อย่างดุเดือด โดยเปรียบเทียบเงินดังกล่าวว่าเป็น "ยาพิษเคลือบน้ำตาล" ที่จะกลับมาทำร้ายประชาชนผ่านค่าครองชีพที่สูงขึ้นและการกอบโกยคืนของนักการเมือง

• การสร้างความตื่นรู้ (Moral Awakening): กลยุทธ์นี้มุ่งหวังที่จะ "ปลุก" ผู้มีสิทธิเลือกตั้งให้ตระหนักถึงผลกระทบระยะยาวของการขายสิทธิ์ โดยพยายามเชื่อมโยงเงินซื้อเสียงเข้ากับความหายนะทางเศรษฐกิจในอนาคตของลูกหลาน เพื่อลดประสิทธิภาพของหัวคะแนนฝ่ายตรงข้าม

4.2 ยุทธศาสตร์พื้นที่: การรุกคืบใน Deep South

พื้นที่จังหวัดชายแดนภาคใต้ (นราธิวาส, ปัตตานี, ยะลา) ถือเป็นฐานที่มั่นยุทธศาสตร์ (Strategic Stronghold) ที่พรรควิชชั่นใหม่ทุ่มสรรพกำลังลงไปมากที่สุด

• การลงพื้นที่เชิงรุก: แกนนำพรรคใช้วิธีการเดินสายพบปะผู้นำศาสนา ผู้นำชุมชน และประชาชนในระดับรากหญ้าอย่างเข้มข้น เพื่อตอกย้ำความเชื่อมั่นในนโยบายการเงินไร้ดอกเบี้ย ซึ่งเป็นสิ่งที่ประชาชนในพื้นที่รอคอยมานาน

• การสร้างพันธมิตร: พรรคพยายามสร้างภาพลักษณ์ของการเป็น "ตัวแทน" ของพี่น้องมุสลิมในการเชื่อมต่อกับโลกมุสลิมสากล โดยเฉพาะมิติทางเศรษฐกิจ ซึ่งเป็นจุดขายที่พรรคอื่นในพื้นที่อาจไม่มีความชัดเจนเท่า

4.3 สื่อใหม่และภาพลักษณ์ (New Media & Imagery)

ด้วยข้อจำกัดด้านงบประมาณในการทำป้ายหาเสียงจำนวนมาก พรรควิชชั่นใหม่จึงหันมาใช้นวัตกรรมสื่อเพื่อสร้างการจดจำ

• การ์ตูนและ Avatar: พรรคมีการใช้สื่อรูปแบบการ์ตูนและ Avatar ในโซเชียลมีเดียเพื่อสื่อสารนโยบายที่ซับซ้อนให้เข้าใจง่ายและดูเป็นมิตร วิธีการนี้ช่วยลดช่องว่างระหว่างพรรคการเมืองกับประชาชน และสร้างความแตกต่างในหน้าฟีดข่าวที่เต็มไปด้วยภาพถ่ายนักการเมืองแบบเดิมๆ

• Motto "บริการ 24 ชั่วโมง": การใช้หมายเลข 24 มาผูกกับสโลแกน "วิชชั่นใหม่ บริการ 24 ชั่วโมง" เป็นกลยุทธ์การสร้างแบรนด์ที่ชาญฉลาด สื่อถึงความพร้อมและความทุ่มเทในการทำงานตลอดเวลา

---

5. การวิเคราะห์เปรียบเทียบกับพรรคการเมืองคู่แข่ง (Comparative Analysis with Competitors)

เพื่อประเมินตำแหน่งแห่งที่ของพรรควิชชั่นใหม่ จำเป็นต้องเปรียบเทียบข้อเสนอเชิงนโยบายกับพรรคการเมืองหลักอื่นๆ ในสนามเลือกตั้ง 2569

ประเด็นเปรียบเทียบ	พรรคเพื่อไทย (Pheu Thai)	พรรคประชาชน (People's Party)	พรรคภูมิใจไทย (Bhumjaithai)	พรรควิชชั่นใหม่ (New Vision)
ปรัชญาเศรษฐกิจ	ประชานิยมดิจิทัล (Digital Populism): เน้นกระตุ้นการบริโภคผ่าน Digital Wallet และ Gamification	รัฐสวัสดิการ (Welfare State): เน้นความเท่าเทียมและการกระจายรายได้ผ่านสวัสดิการถ้วนหน้า	เสรีนิยมท้องถิ่น (Local Liberalism): เน้นเศรษฐกิจปากท้อง พักหนี้ และลดอำนาจรัฐบางส่วน	เศรษฐกิจศีลธรรม (Moral Economy): เน้นความเป็นธรรมเชิงโครงสร้าง เปลี่ยนหนี้เป็นทุน ลดบทบาทดอกเบี้ย
นโยบายแก้หนี้	"ล้างหนี้ด้วยรายได้" กระตุ้นเศรษฐกิจให้โตเพื่อให้คนมีเงินใช้หนี้	"ล้างหนี้ด้วยสวัสดิการ" สร้างตาข่ายรองรับและปรับระบบเครดิต (Credit Scoring)	"พักหนี้" พักชำระหนี้ 3 ปี เพื่อให้ตั้งตัวได้	"ล้างระบบหนี้" เปลี่ยนระบบจากดอกเบี้ยเป็นการร่วมทุน (Risk Sharing) ตัดวงจรดอกเบี้ยทบต้น
กลุ่มเป้าหมายหลัก	รากหญ้า, SME, คนเมือง	คนรุ่นใหม่, แรงงาน, กลุ่มเปราะบาง	เกษตรกร, อสม., ฐานเสียงภูมิภาค	ผู้มีหนี้สินล้นพ้นตัว, มุสลิม 3 จชต., กลุ่มอนุรักษ์นิยมใหม่
จุดแข็ง	แบรนด์ที่แข็งแกร่ง, ความเชื่อมั่นเรื่องปากท้องในอดีต	อุดมการณ์ที่ชัดเจน, ฐานเสียงคนรุ่นใหม่ที่เหนียวแน่น	เครือข่ายหัวคะแนน, นโยบายที่จับต้องได้ง่าย (พูดแล้วทำ)	นโยบายที่แตกต่างสิ้นเชิง (Blue Ocean), ภาพลักษณ์ความซื่อสัตย์, เครือข่ายต่างประเทศ (ตะวันออกกลาง)

บทวิเคราะห์: พรรควิชชั่นใหม่สร้างความแตกต่างด้วยการไม่เล่นเกม "ใครให้มากกว่า" (Who gives more) แต่เล่นเกม "ใครให้ความยุติธรรมกว่า" (Who is fairer). ในขณะที่พรรคอื่นเสนอการ "บรรเทา" อาการบาดเจ็บจากหนี้ พรรควิชชั่นใหม่เสนอการ "ผ่าตัด" ระบบที่สร้างหนี้

---

6. ข้อจำกัดและความท้าทาย (Limitations and Challenges)

แม้จะมีนโยบายที่โดดเด่น แต่พรรควิชชั่นใหม่ยังต้องเผชิญอุปสรรคสำคัญหลายประการ:

6.1 กับดัก "พรรคเฉพาะกลุ่ม" (Niche Party Trap)

ความท้าทายใหญ่หลวงคือการขยายฐานเสียงออกจากกลุ่มมุสลิมและพื้นที่ภาคใต้ การสื่อสารนโยบาย "การเงินไร้ดอกเบี้ย" มักถูกตีความว่าเป็นเรื่องทางศาสนาอิสลาม ทำให้ผู้มีสิทธิเลือกตั้งชาวพุทธในภาคอื่นๆ อาจรู้สึกไม่เชื่อมโยง (Alienated) แม้พรรคจะพยายามใช้คำว่า "เศรษฐกิจมนุษย์" เพื่อทำให้เป็นสากล แต่ต้องใช้เวลาในการสร้างความเข้าใจ

6.2 ความเป็นไปได้ในทางปฏิบัติ (Feasibility Concerns)

ในมุมมองของนักเศรษฐศาสตร์กระแสหลักและสถาบันการเงินเดิม นโยบายการเงินไร้ดอกเบี้ยอาจถูกมองว่าขัดแย้งกับกลไกตลาดทุนนิยมโลก และอาจส่งผลกระทบต่อเสถียรภาพของระบบธนาคารพาณิชย์ การอธิบายกลไกการ "แบ่งปันผลกำไร" (Profit Sharing) ว่าจะสามารถทดแทนดอกเบี้ยได้อย่างไรในทางปฏิบัติ ยังเป็นโจทย์ที่ต้องสื่อสารให้ชัดเจนเพื่อสร้างความเชื่อมั่นให้นักลงทุน

6.3 สงครามทรัพยากร (Resource War)

การขาดแคลนงบประมาณในการทำสื่อประชาสัมพันธ์และป้ายหาเสียงเมื่อเทียบกับพรรคใหญ่ เป็นข้อจำกัดทางกายภาพที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ การพึ่งพา "หัวใจ" และ "นโยบาย" เพียงอย่างเดียวตามที่นายพิเชษฐกล่าว อาจไม่เพียงพอในการต้านทานกระแสการระดมยิงกระสุนดินดำในช่วงคืนหมาหอน

---

7. บทสรุปและข้อเสนอแนะ (Conclusion and Recommendations)

การเลือกตั้งปี 2569 นับเป็นบทพิสูจน์สำคัญของพรรควิชชั่นใหม่ ว่านโยบายเชิงอุดมการณ์ที่ท้าทายโครงสร้างระบบทุนนิยมจะสามารถเอาชนะอำนาจเงินตราและประชานิยมได้หรือไม่ ยุทธศาสตร์ของพรรคในช่วงโค้งสุดท้ายที่เน้นการโจมตีการซื้อเสียงควบคู่ไปกับการเสนอทางออกเรื่องหนี้สินผ่าน "การเงินไร้ดอกเบี้ย" ถือเป็นการเดิมพันด้วย "ความตื่นรู้ทางศีลธรรม" ของประชาชน

ข้อค้นพบสำคัญ:

1. นวัตกรรมทางนโยบาย: พรรควิชชั่นใหม่ได้นำเสนอ "สินค้า" ทางการเมืองใหม่ (Political Product) คือระบบการเงินที่ไม่พึ่งพาดอกเบี้ย ซึ่งเป็นการเปิดพรมแดนใหม่ของการถกเถียงเรื่องนโยบายเศรษฐกิจไทย

2. บทบาทตัวแปร (Kingmaker): แม้อาจจะไม่ชนะเลือกตั้งถล่มทลาย แต่หากพรรคสามารถเจาะฐานเสียงในภาคใต้และได้ที่นั่ง ส.ส. บัญชีรายชื่อจำนวนหนึ่ง พรรคจะมีอำนาจต่อรองสูงในการเข้าร่วมรัฐบาลภายใต้เงื่อนไข "หนึ่งพรรค หนึ่งกระทรวง" เพื่อเริ่มนำร่องนโยบายของตน

3. การเมืองแห่งความหวัง: ท่ามกลางความสิ้นหวังจากหนี้สิน พรรควิชชั่นใหม่ได้ทำหน้าที่เป็น "ทางระบาย" (Outlet) ให้กับกลุ่มคนที่รู้สึกว่าถูกระบบการเงินปัจจุบันเอารัดเอาเปรียบ

ข้อเสนอแนะเชิงยุทธศาสตร์:

• การสื่อสารข้ามวัฒนธรรม: พรรคควรเน้นย้ำกรณีศึกษาความสำเร็จของการเงินไร้ดอกเบี้ยในประเทศที่ไม่ใช่มุสลิม (เช่น อังกฤษ หรือ สิงคโปร์) เพื่อลดกำแพงทางความรู้สึกของคนไทยพุทธ

• การสร้างพันธมิตรแก้หนี้: ควรขยายแนวร่วมไปยังกลุ่มสหกรณ์ออมทรัพย์และกลุ่มประชาสังคมที่ทำงานเรื่องแก้หนี้เกษตรกร เพื่อสร้างฐานมวลชนที่กว้างขวางขึ้นนอกเหนือจากพื้นที่ภาคใต้

ท้ายที่สุด ไม่ว่าผลการเลือกตั้งในวันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2569 จะออกมาเป็นเช่นไร พรรควิชชั่นใหม่ได้ประสบความสำเร็จในระดับหนึ่งแล้วในการปักหมุดวาระเรื่อง "ความเป็นธรรมทางการเงิน" (Financial Justice) ลงในหน้าประวัติศาสตร์การเมืองไทย และทำให้สังคมต้องหันกลับมาทบทวนว่า "ดอกเบี้ย" คือกลไกที่จำเป็นและเป็นธรรมจริงหรือไม่ในระบบเศรษฐกิจมนุษย์