[อินโทร]
เคยเขย่งจนปลายเท้าสั่น
เพื่อเอื้อมฝันที่ไกลเหลือเกิน
[ท่อนที่ 1]
ฉันเคยเขย่งมองฟ้า
คิดว่าดาวอยู่ไม่ไกล
แค่พยายามให้มากกว่าใคร
สักวันคงเอื้อมถึงมัน
เคยยิ้มทั้งที่อ่อนล้า
ทำเก่งทั้งที่หวั่นไหว
กลัวใครจะมองว่าเราไม่ไหว
เลยฝืนหัวใจทุกวัน
[พรี-ฮุก]
แต่ยิ่งเขย่ง ยิ่งเมื่อยล้า
ยิ่งไขว่คว้า ยิ่งไกลกว่าเดิม
[ฮุก]
เหนือเขย่ง คือยืนให้เต็มตัว
ไม่ต้องกลัวว่าใครจะสูงกว่า
ฟ้าที่กว้างไม่ได้วัดค่ากันที่ความสูง
เหนือเขย่ง คือยอมรับใจ
ว่าเราเป็นใครก็มีความหมาย
ไม่ต้องฝืน ไม่ต้องปีนขึ้นไป
แค่ยืนในแบบของเรา
[ท่อนที่ 2]
เคยมองคนที่สูงกว่า
แล้วใจมันสั่นเบา ๆ
คิดว่าเรายังดีไม่พอ
ยังต้องพอให้มากกว่านี้
แต่ลืมไปว่าทุกชีวิต
มีจังหวะของมันเอง
บางคนวิ่ง บางคนบรรเลง
บางคนแค่เดินก็พอ
[พรี-ฮุก]
พอหยุดเขย่ง ใจก็เบา
พอหยุดแข่ง เราก็เห็นตัวเอง
[ฮุก ซ้ำ]
เหนือเขย่ง คือยืนให้เต็มตัว
ไม่ต้องกลัวว่าใครจะสูงกว่า
ฟ้าที่กว้างไม่ได้วัดค่ากันที่ความสูง
เหนือเขย่ง คือยอมรับใจ
ว่าเราเป็นใครก็มีความหมาย
ไม่ต้องฝืน ไม่ต้องปีนขึ้นไป
แค่ยืนในแบบของเรา
[บริดจ์]
ปลายเท้าที่เคยสั่น
วันนี้ยืนมั่นบนพื้นดิน
โลกไม่ต้องการคนที่ฝืน
แต่ต้องการคนที่จริง
[ฮุกสุดท้าย]
เหนือเขย่ง คือความพอดี
เหนือคำว่าดี คือความพอ
เมื่อใจเราไม่ต้องรอ
คำชมจากใคร
เหนือเขย่ง คือยืนอย่างภูมิใจ
แม้ไม่สูงเท่าใคร
แต่สูงพอ…ในสายตาตัวเอง
[เอาท์โทร]
ไม่ต้องเขย่งให้เมื่อยล้า
แค่ยืนธรรมดา…ก็พอแล้ว
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น