(ท่อนที่ 1)
ลมกุมภาพัดดอกกุหลาบแดงไหว
ผู้คนเขามีคู่เดินเคียงข้างกาย
เสียงเพลงรักดังในค่ำคืนวาเลนไทน์
แต่ใจอ้ายคือไฟที่ใกล้มอดดับลง
(ท่อนที่ 2)
เคยสัญญาสิฮักกันทุกกุมภา
บ่คิดว่าฮักสิลาเลือนเป็นผง
ของขวัญที่เตรียมไว้ยังวางมั่นคง
แต่คนของใจอ้ายไปกับเขาแล้ว
(ฮุก)
ฮักมอดคือเทียนที่บ่มีแสงไฟ
เหลือแต่ควันลอยไปกับความเหงา
วาเลนไทน์ปีนี้บ่มีสองเฮา
เหลือเพียงเงาเฮาเดินเคียงน้ำตา
ฮักมอดคือกุหลาบที่บ่มีคนให้
คำว่าฮักที่เคยฮู้สึกมีค่า
จากเคยกอดกันในคืนดวงดาวพราวฟ้า
เหลือเพียงลมหายใจ...กับหัวใจที่ว่างเปล่า
(ท่อนที่ 3)
เห็นเขาถือดอกไม้เดินผ่านหน้า
ภาพวันเก่ากะย้อนมาให้คิดฮอด
เสียงหัวใจยังเรียกชื่อเธอบ่หยุด
แม้ฮู้ว่าฮักเฮานั้น...มอดแล้วจริงๆ
ฮุก (ซ้ำ)
ฮักมอดคือเทียนที่บ่มีแสงไฟ
เหลือแต่ควันลอยไปกับความเหงา
วาเลนไทน์ปีนี้บ่มีสองเฮา
เหลือเพียงเงาเฮาเดินเคียงน้ำตา
(ท่อนจบ)
หากปีหน้ามีคนใหม่เข้ามา
ขอให้ไฟฮักนั้นอย่ามอดคือเก่า
ส่วนอ้ายสิจำคืนวาเลนไทน์ของเฮา
ว่าเคยมีฮักงามๆ…ก่อนมันสิจางไป
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น