เพลง: “บักเซียงตายแล้ว แต่ไม่มีเงินฌาปนกิจศพ”

แนว: ลูกทุ่ง–หมอลำร่วมสมัย

อารมณ์: สะท้อนชีวิตชาวบ้าน ผสานข่าวสารบ้านเมือง

[ท่อนที่ 1]

บักเซียงตายแล้ว เสียงแคนแผ่วลมหนาว

ญาติพี่น้องปวดร้าว น้ำตาไหลริน

หวังพึ่งเงินฌาปนกิจ ที่เคยจ่ายทุกเดือนทุกถิ่น

แต่ข่าวว่าถูกยกเลิกสิ้น ใจแทบขาดรอน

แชร์กันวุ่นในโซเชียล คนเฒ่าคนแก่สั่นคลอน

กลัวเงินที่ออมไว้ก่อน จะหายไปกับลม

รัฐบาลต้องออกมาชี้แจง บอกให้ประชาชนอย่าตรม

ยังมั่นคงทั่วทั้งแผ่นดิน ไม่ได้ล้มทั้งหมดเอย

[ท่อนฮุก]

บักเซียงตายแล้ว แต่ใจคนยังต้องสู้

สมาคมบางแห่งเลิกอยู่ แต่ยังเหลืออีกหมู่ใหญ่

สามพันแปดร้อยสามสิบเก้าแห่ง ยังยืนหยัดต่อไป

อย่าเพิ่งตกใจ ฟังความจริงให้ชัดก่อน

ฌาปนกิจคือการเกื้อกูล มิใช่ธุรกิจหลอกหลอน

ช่วยครอบครัวยามจากจร ไม่หวังกำไรใด

ถ้าเลิกก็ต้องตามกฎหมาย ผ่านนายทะเบียนท้องที่

ประกาศราชกิจจาฯ ชัดเจนดี เพื่อความโปร่งใส

[ท่อนที่ 2]

รองโฆษกออกมาย้ำ คำสั่งต้องมีขั้นตอน

ไม่ใช่ใครจะตัดตอน เลิกได้ตามใจ

ต้องประชุมใหญ่มีมติ หรือทุจริตจนไปไม่ไหว

หรือศาลมีคำสั่งให้ ยุติกิจการลง

จากสี่พันแปดร้อยกว่าที่มี ยังเหลือมั่นคงยืนยง

สามพันแปดร้อยสามสิบเก้าแห่งดำรง อย่างเข้มแข็ง

อย่าให้ข่าวลือทำลาย ศรัทธาคนบ้านทุ่งแดง

บักเซียงจากไปแล้ว แต่ระบบยังชัดแจ้ง ไม่พังทลาย

[ท่อนฮุก ซ้ำ]

บักเซียงตายแล้ว แต่ใจคนยังไม่ตาย

ความหวังยังไม่สลาย หากเราฟังให้เข้าใจ

การเลิกต้องมีเหตุผล ตรวจสอบตามกฎหมาย

เพื่อปกป้องเงินของประชาชนไว้ ให้ถูกต้องดีงาม

[ท่อนสะพาน]

ชีวิตคนเราสั้นนัก วันหนึ่งต้องจากลา

สิ่งที่เหลือคือศรัทธา และความห่วงใย

ฌาปนกิจคือสายใย ของคนธรรมดาไทย

ช่วยกันยามสุดท้าย ไม่ทิ้งกันกลางทาง

[ท่อนจบ]

บักเซียงหลับแล้วใต้ดิน แต่เรื่องจริงต้องกระจ่าง

อย่าตื่นข่าวลือเลือนลาง ฟังคำชี้แจงก่อน

บ้านเมืองต้องเดินต่อไป ด้วยเหตุผลและขั้นตอน

ให้ความจริงเป็นคำตอบ ก่อนน้ำตาจะไหลอีกครา