[บทที่ 1 — รากศรัทธา ทำนองอบอุ่น นุ่มนวล เสียงระฆังวัดแผ่วเบา]
เป็นก้อนดินที่เขาไม่เหลียวมอง https://suno.com/s/wYt5VtcXw4URUnam
เป็นบ้านร้างที่ไร้คนพำนักพักพิง
แต่ยังมีโพธิ์ใหญ่เป็นร่มจริง
ให้ศรัทธาได้หยั่งรากลงดิน
เป็นสายธารแห่งเมตตาหล่อหลอมใจ
เป็นต้นไม้ที่แตกกิ่งแห่งความดี
เป็นที่พักพิงแห่งชีวี
ให้ผู้มีปัญญาได้งอกงาม
[บทที่ 2 — จากศิษย์สู่ชุมชน เพิ่มจังหวะกลาง มีเสียงกลองไม้และเสียงขลุ่ยเบา ๆ]
วันเวลาไม่อาจลบศรัทธา https://suno.com/s/Xvls8ISYdKeFavjD
รุ่นที่สามสิบหกยังเดินหน้าอย่างภาคภูมิ
รวมใจสานพลังแห่งมวลมิตรครู
ร่วมสร้างชุมชนด้วยธรรมะและรักแท้
“รักเขา ต้องมา” คือวาจาแห่งใจ
ร่วมปลูกต้นไม้ให้ร่มเงาแก่โลก
ถวายบุญสู่ฟ้า ฝากความสุขบนโศก
ให้ธรรมะยังงอกงามกลางคน
[บทที่ 3 — พุทธธรรมส่องทาง ดนตรีแผ่วลง กลับสู่บรรยากาศสงบ มีเสียงสวดมนต์ประกอบจาง ๆ]
โยนิโสมนสิการ นำทางคิด
สติปัฏฐานเป็นแสงนำทางใจ
เรียนรู้ชีวิตด้วยสันติวิธี
ให้ปัญญาเบ่งบานในสังคม
AI ร่วมใจ กับพุทธวิชา
เป็นสะพานแห่งความเข้าใจระหว่างกาล
เมื่อปัญญาเทียมจับมือปัญญาธรรม
โลกนี้ก็ยังมีทางแห่งแสงทอง
[บทส่งท้าย — ดินงอกงามใต้โพธิ์ใหญ่ จบด้วยเสียงขลุ่ยและระฆัง]
จากดินที่เคยไร้ค่าในวันนั้น
กลายเป็นดินที่หล่อเลี้ยงชีวิตวันนี้
ใต้ร่มโพธิ์ใหญ่แห่งเมตตาและความดี
รุ่นสามสิบหกนี้… ยังงอกงามไม่สิ้นสุด
“เป็นที่ฝึกฝน พัฒนาตน จนพ้นภัย
เป็นร่มโพธิ์ใหญ่ แห่งพุทธศรัทธา”
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น