วันที่ 6 ก.ย.2561 ที่ผ่านมาเฟซบุ๊ก Dalai Lamaได้โพสต์ภาพและความว่า องค์ดาไล ลามะ ผู้นำทางจิตวิญญาชาวทิเบต ได้เดินกับกลุ่มพระไทยขณะศึกษาธรรมที่ธรรมะศาลา ประเทศอินเดีย
กลุ่มพระไทยดังกล่าวมี พระมหาวุฒิชัย วชิรเมธี (ว.วชิรเมธี) ผู้อำนวยการสถาบันวิมุตตยาลัย จ.เชียงราย รวมถึงลูกศิษย์มีวู้ดดี้เป็นต้นรวมอยู่ด้วย ต่อมาวันที่ 7 ก.ย.2561 เพจพระมหาวุฒิชัย วชิรเมธี ได้โพสต์ภาพและข้อความว่า
“พระโพธิสัตว์แห่งความรัก” ... “My religion is very easy, My religion is kindness.” “ศาสนาของอาตมานั้นเรียบง่ายมาก ศาสนาของอาตมาก็คือ ความรัก”
(องค์ทะไล ลามะ ที่ ๑๔)
...
วรรคทองขององค์ทะไล ลามะ ข้างต้นนี้
คือ คำสอนที่มีชื่อเสียง
และได้รับการเอ่ยอ้างถึงมากที่สุดในหมู่เยาวชนคนรุ่นใหม่ทั่วโลก
ไม่น้อยไปกว่าวรรคทองอื่นๆ ของพระองค์
เหตุผลก็เพราะว่า
สิ่งที่พระองค์ทรงเอ่ยถึงนั้น
ประการหนึ่งเป็น “สิ่งที่มีอยู่จริง”
ประการหนึ่งเป็น “สิ่งจำเป็น”
ประการหนึ่งเป็น “สิ่งสากล”
...
ความรัก หรือ เมตตาการุณย์
เป็น “สิ่งที่มีอยู่จริง” เพราะติดตัวเรามาแต่แรกเกิด
ไม่เกี่ยวกับศาสนา
หากแต่เป็นธรรมชาติพื้นฐานอันประจำอยู่ในเรือนใจของเราทุกคน
เด็กแรกเกิดรักแม่โดยไม่ต้องสอน
แม่ก็รักลูกโดยไม่ต้องผ่านการเล่าเรียนในมหาวิทยาลัย
ความรักเป็นสิ่งที่มีอยู่จริง
โดยไม่ต้องอ้างงานวิจัยมายืนยัน
เป็น “สิ่งจำเป็น”
เพราะหากปราศจากเมตตาการุณย์
โลกก็คงเต็มไปด้วยความเห็นแก่ตัว
การเอารัดเอาเปรียบ การเข่นฆ่าราวี และไฟสงคราม
เป็น “สิ่งสากล”
เพราะมีอยู่ในทุกคน ทุกชีวิต
และทุกชีวิต ทุกคน ล้วนต้องการความรัก
ความรัก คือ รากฐานของความเป็นอันหนึ่งอันเดียวกันของมนุษยชาติ
ปราศจากความรัก โลกก็จะบ่ายหน้าสู่กลียุค
...
เมื่อเราถือว่า “ความรัก” หรือ “เมตตาการุณย์” คือ ศาสนา
เราก็ไม่จำเป็นต้องมาเถียงกันว่า
ศาสดาของใครประเสริฐที่สุด
คำสอนของศาสนาไหนจริงแท้แน่นอนที่สุด
สงครามอันเกิดแต่ความพยายามจะเชิดชูศาสนาของตน
และลดทอนคุณค่าของศาสนาอื่น ก็จะไม่เกิดขึ้น
...
เมตตาการุณย์
มีอยู่แล้วในใจของเราทุกคน
เราทุกคน ทุกชีวิต รอดมาได้โดยสวัสดีมีชัยก็เพราะสิ่งนี้
“โลโก ปตฺถมฺภิกา เมตตา”
“เมตตาธรรมค้ำจุนโลก”
นี่คือ ความจริงที่ไม่มีวันล้าสมัย
...
“ศาสนาของอาตมานั้นเรียบง่ายมาก
ศาสนาของอาตมาก็คือ ความรัก”
(องค์ทะไล ลามะ ที่ ๑๔)
เราทุกคนสามารถเป็นศาสดาของศาสนาแห่งความรักได้
ขอเพียงเราฝึกมองจนหยั่งเห็นความจริงว่า
ชีวิตของเราทุกคนนั้นเชื่อมโยงกับสรรพชีพ สรรพสัตว์ อย่างลึกซึ้ง
ไม่มีชีวิตใดในเอกภพดำรงอยู่ได้โดยไม่พึ่งพาอาศัยสิ่งอื่น ชีวิตอื่น
เมื่อตระหนักรู้อย่างนี้แล้ว
เราจะดำรงชีวิตอยู่
ด้วยสำนึกแห่งความเป็นอันหนึ่งอันเดียวกันกับสรรพชีพ สรรพสิ่ง สรรพสัตว์
และด้วยสำนึกเช่นนี้เอง
ที่ “อหังการ” ได้อันตรธานไป
ใจที่ปลอดอหังการ
ย่อมจะเปี่ยมล้นด้วยเมตตาการุณย์
เมื่อเปี่ยมเมตตาการุณย์
ตัวเองก็ปลอดภัย จิตใจก็เป็นสุข
โลกทั้งผองเป็นอันได้รับการคุ้มครองบนครรลองแห่งเมตตาการุณย์อย่างนี้เอง
...
(ว.วชิรเมธี)
๖ กันยายน ๒๕๖๑
ธรรมศาลา/ประเทศอินเดีย
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น