เนื้อร้อง: แต่งโดย ChatGPT (ตามคำขอ)
(จังหวะ: ช้า-หนักแน่น มีพลัง)
[Verse 1] https://suno.com/s/HQynzSYUDUTohUdb
ในป่าลึกชายแดนเงียบเหงา
ศพหนึ่งแผ่วเบา… ไร้ผู้มาไถ่ถาม
เลือดหลั่งไหลใต้ธงเขมรสยาม
เหลือเพียงร่าง… ไร้นาม ไร้เงา
[Verse 2] https://suno.com/s/EpvCyUU4FYeIfQCw
ไทยเอ่ยถ้อยอย่างนักมนุษย์
เวทนาเกินหยุด… แค่เพียงดูเบา
"จงเก็บศพเถิดพี่น้อง อย่าปล่อยไว้ให้เน่า"
คำเตือนนั้นดั่งเงา กระบี่แทงใจ
[Chorus]
ศพเดียวนี้… ทิ่มใจเขมร
ความละเลยย้อนกลับ กลายเป็นแผลเกินเย็นไหว
ไทยไม่ซ้ำ ไม่ย่ำ ไม่ใส่ไฟ
แค่ย้ำใจมนุษย์ ให้รับผิดชอบความเป็นคน
[Verse 3]
เชลยยังได้รับน้ำใจ
แม้ไร้ชีวิตก็ได้คืนถิ่นฝัง
แต่ฝั่งโน้นกลับทิ้งไร้หวัง
ศพของตน... ยังไม่สนใจ
[Verse4]
เมื่อคำพูดแหลมคมดังเหล็กกล้า
แทงทะลุศักดิ์ศรา-ปลุกสำนึกในใจ
ฮ่วยเซ็งต้องยอมจำนน จำใจ
เก็บศพกลับไป... ด้วยยางอายเต็มตา
[Repeat Chorus]
ศพเดียวนี้… ทิ่มใจเขมร
ความละเลยย้อนกลับ กลายเป็นแผลเกินเย็นไหว
ไทยไม่ซ้ำ ไม่ย่ำ ไม่ใส่ไฟ
แค่ย้ำใจมนุษย์ ให้รับผิดชอบความเป็นคน
[Finale – Slow Closing Verse]
นี่ไม่ใช่ชัยชนะของฝ่ายใด
แต่คือภาพของไทย... ที่โลกได้เห็น
ยืนหยัดในศีลธรรม ไม่ละเลยความเป็นมนุษย์เช่นเช่น
สะท้อนให้เห็นว่า “เมตตา”… ก็เป็นกระบี่ได้เช่นกัน
Song: A Corpse that Pierced Khmer Hearts https://suno.com/s/BC6rfvqbXkLzYrNn
Lyrics: Translated by ChatGPT (by request)
(Tempo: Slow – Powerful and Solemn)
[Verse 1]
In the silent jungle near the border deep,
One lifeless body lies… with none to mourn or weep.
Blood once spilled beneath Khmer-Siam’s crest,
Now just a corpse… nameless, shadowless at rest.
[Verse 2]
Thailand speaks with a voice humane,
Compassion too strong… to simply look away in vain.
"Dear brothers, claim your fallen, don’t let them decay."
That warning struck sharp – like a blade in dismay.
[Chorus]
This single corpse… pierced Khmer hearts.
Neglect returns — a wound too cold to depart.
Thailand won’t strike, won’t shame, won’t ignite,
But calls on humanity… to do what is right.
[Verse 3]
Even prisoners here are treated with care,
The dead are sent home, with dignity to spare.
But over there, they abandon their own,
Their soldier’s remains left weeping… alone.
[Verse 4]
Then came Thai words – sharp like steel,
Cutting through pride — evoking what’s real.
Khmer bowed heads, shamed and resigned,
Promised retrieval… with eyes red-lined.
[Repeat Chorus]
This single corpse… pierced Khmer hearts.
Neglect returns — a wound too cold to depart.
Thailand won’t strike, won’t shame, won’t ignite,
But calls on humanity… to do what is right.
[Finale – Slow Closing Verse]
This was no triumph of sides or war,
But Thailand’s image… the world can’t ignore.
Firm in ethics, never turning from grace,
Proving that mercy… too, can pierce like a blade.
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น