การเผยแผ่างรอดของชาวพุทธ

 Naga King


ทางรอดของชาวพุทธไม่ได้อยู่ที่มีศาสนาอื่นมาอยู่ร่วม แต่มันอยู่ที่ความเข้าใจในศาสนาของชาวพุทธมากกว่า ?


(๓) ด้านการเผยแผ่

ปัจจุบันเราเน้นตัวใครตัวมัน และเผยแผ่ผ่านตัวบุคคลบ้าง ผ่านกลุ่มบ้าง โดยรูปแบบที่เป็นจุดเน้นของการเผยแผ่ในเมืองไทยเป็นการเน้นการเผยแผ่แบบ "การเทศน์แบบสุขสันหรรษา" ไม่ได้มีการเทศน์ที่เน้นผู้ฟังให้เข้าถึงหลักคำสอนที่แท้จริง หลายแห่งการเทศน์ที่มีคนไปฟังมากๆ ก็คือการเทศน์ของพระเซเลบที่มีชื่อเสียงเทศน์แบบทอล์คโชว์

บ้านเราเน้นรูปแบบการเทศน์อย่างนี้ ถ้าเทียบกับพม่ามีความแตกต่างกันมาก พม่าเทศน์เป็นการเป็นงาน เทศน์เพื่อโปรดชาวบ้านจริงๆ จังๆ เทศน์ทุกวันพระมีพระสงฆ์นักเทศน์ตะเวนออกเทศน์ให้ญาติโยมฟังตลอด แต่ละหมู่บ้านมี "ธรรมศาลา" ไว้เป็นสถานที่นัดพบของชาวบ้านกับพระนักเทศน์ในทุกวันพระ พระจะแข่งกันเรียนแข่งกันศึกษาเพื่อที่จะได้เทศน์เก่งๆ ให้ญาติโยมฟัง จะได้มีคนมาฟังเยอะๆ

บ้านเราเมืองเราตอนนี้ "ไม่มีค่านิยมเรื่องเทศน์ในหมู่พระสงฆ์องค์เณรเลย" พระสงฆ์องค์เณรเรามุ่งไปไขว่คว้าปริญญาตรี โท เอก กันเสียเป็นส่วนใหญ่ ไม่ได้ใส่ใจในเรื่องของการคิดจะมาเป็นนักเทศน์กันสักเท่าไหร่ และบ้านเราไม่มีกลุ่มงานที่เป็นองค์กรของสงฆ์ที่เน้นในเรื่องเทศน์เพื่อเข้าถึงหลักคำสอนคือพระธรรมวินัย

แต่ทุกอย่างให้เป็นไปตาม "บุคลิกลักษณะและความเชี่ยวชาญของใครของมันเป็นเกณฑ์” เรื่องนี้แหละที่ผมคิดว่าทิศทางในการเผยแผ่ของเมืองไทยเราจึงอ่อนด้อย ปล่อยให้บางศาสนารุกคืบมาได้



ขอบคุณครับ

Naga King

(โพสต์เมื่อ ๕ สิงหาคม ๒๕๖๑)