[Verse 1]
บนถนนยาวไกล ใต้ฟ้าอเมริกา
จีวรบางๆ สู้แดดลมและศรัทธา
ก้าวหนึ่งคือคำอธิษฐาน
อีกก้าวคือความหวังของผู้คนมากมาย
ไม่มีธง ไม่มีอาวุธในมือ
มีเพียงลมหายใจ กับใจที่ซื่อตรง
แม้โลกจะเต็มไปด้วยรอยร้าว
พระยังเดิน เพื่อสันติของมนุษย์ทุกคน
[Pre-Chorus]
จนวันที่ฟ้าเงียบงัน
เสียงเหล็กกระแทกความฝันกลางทาง
เลือดและน้ำตาไม่ถามเหตุผล
แต่ใจยังไม่ล้ม ไม่ถอย ไม่วาง
[Chorus1]
ถึงขาจะหายไปหนึ่งข้าง
แต่ทางแห่งเมตตายังยาวไกล
ร่างกายอาจหยุดลงตรงนี้
แต่สันติภาพยังเดินต่อในหัวใจ
ไม่โกรธ ไม่แค้น ไม่กล่าวโทษใคร
ให้อภัยแม้เจ็บเกินจะเอ่ยคำ
เพราะการเดินเพื่อสันติภาพ
เริ่มต้น…ที่การชนะใจตน
[Verse 2]
บนเตียงขาวในห้องผ่าตัด
ลมหายใจสั่น แต่สติยังมั่นคง
“อาตมาตายแล้วหรือยัง”
คำถามนั้น เบากว่าความสงบในใจตน
ขาไม่อยู่ แต่ใจยังอยู่ครบ
เวทนาผ่านไป เหมือนเมฆผ่านฟ้า
ความปวดหลอน ไม่หลอกจิตได้
เพราะใจฝึกมา…เพื่อวันนี้เองหนา
[Pre-Chorus2]
โลกภายนอกอาจสงสาร
แต่วิญญาณกลับยืนหยัดกว่าเดิม
รถเข็นกลายเป็นธรรมเทศนา
สอนคนทั้งโลกโดยไม่ต้องเอ่ยคำ
[Chorus2]
ถึงขาจะหายไปหนึ่งข้าง
แต่ทางแห่งเมตตายังยาวไกล
ร่างกายอาจหยุดลงตรงนี้
แต่สันติภาพยังเดินต่อในหัวใจ
ไม่โกรธ ไม่แค้น ไม่กล่าวโทษใคร
ให้อภัยแม้เจ็บเกินจะเอ่ยคำ
เพราะการเดินเพื่อสันติภาพ
เริ่มต้น…ที่การชนะใจตน
[Bridge]
สันติภาพไม่ใช่เส้นชัย
ไม่ใช่ลายเซ็นบนโต๊ะเจรจา
แต่มันคือวันที่เราลุกขึ้น
เลือกเมตตา…แม้โลกไม่เมตตากลับมา
[Chorus3]
ถ้าใจยังเดินได้ แม้กายจะชะงัก
โลกก็ยังมีแสงในคืนมืดมน
หนึ่งชีวิต หนึ่งบทเรียนยิ่งใหญ่
พระเดินให้เห็นว่า “มนุษย์ยังงดงามได้ทุกคน”
[Outro]
ถนนอาจยาวไกลเกินสองพันไมล์
แต่สันติภาพใกล้กว่านั้น…ในใจเรา
Walk with the Heart (Walk for Peace)
[Verse 1]
On a long road beneath the American sky,
A simple robe walks through wind, sun, and faith.
Each step is a whispered prayer,
Each step carries the hope of countless lives.
No flags, no weapons in hand,
Only breath and an honest heart.
Though the world is cracked and torn,
The monk still walks—for peace among us all.
[Pre-Chorus]
Until the day the sky fell silent,
Steel collided with dreams mid-way.
Blood and tears asked no questions,
But the heart stood firm—unbroken, unafraid.
[Chorus]
Though one leg is gone along the way,
The path of compassion still stretches far.
The body may stop right here,
But peace keeps walking inside the heart.
No anger, no blame, no hate inside,
Forgiveness given through unbearable pain.
For walking for peace truly begins
With conquering one’s own heart.
[Verse 2]
On a white bed in the operating room,
Breath trembling, yet mindfulness strong.
“Am I already gone?” the question arose,
Softer than the calm within the soul.
The leg is gone, but the heart remains,
Pain arises and passes like clouds in the sky.
Phantom aches cannot deceive the mind,
For the heart was trained… for this very time.
[Pre-Chorus 2]
The world may look on with pity,
But the spirit now stands even taller.
A wheelchair becomes a living sermon,
Teaching the world without a single word.
[Chorus Repeat]
Though one leg is gone along the way,
The path of compassion still stretches far.
The body may stop right here,
But peace keeps walking inside the heart.
No anger, no blame, no hate inside,
Forgiveness given through unbearable pain.
For walking for peace truly begins
With conquering one’s own heart.
[Bridge]
Peace is not a finish line,
Nor a signature on a table of talks.
It is the day we choose to rise,
And choose compassion—even when the world does not.
[Final Chorus]
If the heart can still walk though the body slows,
Then light remains in the darkest night.
One life, one lesson for all mankind:
That humans can still be beautiful inside.
[Outro]
The road may stretch for thousands of miles,
But peace is closer than we think—
It lives within our hearts.
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น