วันอังคารที่ 6 มกราคม พ.ศ. 2569

"ยศชนัน" รับฟังปัญหาจราจรทุ่งครุ ชุมชนเสนอเพิ่มจุดขึ้นลงทางด่วน แก้คอขวดประชาอุทิศ

เมื่อวันที่ 7 มกราคม 2569 ที่มัสยิดอัลอิสติกอมะห์ เขตทุ่งครุ ศาสตราจารย์ ดร.ยศชนัน วงศ์สวัสดิ์ แคนดิเดตนายกรัฐมนตรี พรรคเพื่อไทย นำคณะลงพื้นที่พบปะผู้นำชุมชน ผู้นำศาสนา และประชาชนในพื้นที่ เพื่อรับฟังปัญหาการจราจรที่สะสมมานาน พร้อมเปิดเวทีแลกเปลี่ยนข้อเสนอในการเพิ่ม จุดขึ้นลงทางด่วน เพื่อบรรเทาความเดือดร้อนของประชาชนในย่านถนนประชาอุทิศและพื้นที่ใกล้เคียง

ศ.ดร.ยศชนัน ได้กล่าวเน้นย้ำถึงความสำคัญของ "พหุวัฒนธรรม" โดยระบุว่าการลงพื้นที่พร้อมกับคุณพงศ์กวินและคุณกิตติพลในวันนี้ เพื่อยืนยันว่า "กรุงเทพมหานครคือพื้นที่ที่ทุกคนต้องสามารถอยู่อาศัยร่วมกันได้อย่างเท่าเทียม ทั้งการเข้าถึงอาหารฮาลาล หรือการจัดสรรพื้นที่ในสถานที่ราชการให้สอดคล้องกับวิถีชีวิตของพี่น้องทุกกลุ่มวัฒนธรรม สิ่งเหล่านี้คือประเด็นที่เราตระหนักและให้ความสำคัญ" นอกจากนี้ยังย้ำในช่วงท้ายถึงการสนับสนุนการเดินทางประกอบพิธีกรรมทางศาสนา แม้ไทยจะเป็นเมืองพุทธแต่ไม่ใช่ข้อจำกัดในการสร้างความเท่าเทียม พรรคเพื่อไทยพร้อมเปิดกว้างรับฟังทุกข้อเสนอแนะเพื่อยกระดับคุณภาพชีวิตพี่น้องมุสลิมให้เกิดประโยชน์สูงสุด

ในมิติด้านการท่องเที่ยวและประวัติศาสตร์ ศ.ดร.ยศชนัน มองเห็นโอกาสจากการที่นักท่องเที่ยวชาวมุสลิมเดินทางเข้าไทยมากขึ้น จึงจำเป็นต้องสร้างความรู้สึกเท่าเทียมและเชื่อมโยงประวัติศาสตร์พื้นที่ โดยเฉพาะความเชื่อมโยงจากฝั่งพระประแดง พรรคจึงมีแนวทางส่งเสริมการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรม และหลังจากได้ชมนิทรรศการประวัติศาสตร์ในพื้นที่ ศ.ดร.ยศชนัน ได้กล่าวด้วยความประทับใจว่า "เรื่องราวอันทรงคุณค่าเหล่านี้ไม่ควรอยู่แค่ในพื้นที่ แต่ควรเผยแพร่ไปสู่พื้นที่ส่วนกลางของกรุงเทพฯ เราจะพยายามหาพื้นที่เปิดกว้างให้สังคมได้รับรู้ประวัติศาสตร์ของพี่น้องชาวมุสลิมให้มากยิ่งขึ้น"

สำหรับแนวทางการแก้ปัญหาเศรษฐกิจปากท้องและการคมนาคม ศ.ดร.ยศชนัน ชี้ว่าเรื่องปากท้องสัมพันธ์โดยตรงกับการท่องเที่ยว การบริหารจัดการจึงต้องเริ่มตั้งแต่ต้นทางคือสนามบินและการเดินทาง โดยต้องเข้าใจวัฒนธรรมที่หลากหลายเพื่ออำนวยความสะดวกนักท่องเที่ยวตั้งแต่ก้าวแรก ด้านการลดค่าครองชีพ พรรคมีนโยบายแก้หนี้สินและนโยบายรถไฟฟ้า 20 บาทตลอดสาย ควบคู่กับระบบ Feeder (ขนส่งเชื่อมต่อ) เพื่อให้ประชาชนในพื้นที่เข้าถึงยาก เช่น คลองเตย หรือทุ่งครุ เดินทางได้สะดวกและประหยัดขึ้น โดยทางพรรคมีนโยบายเตรียมไว้กว่า 47 นโยบาย แต่เลือกทยอยนำเสนอเพื่อรอรับฟังความคิดเห็นจากประชาชนในพื้นที่จริง เพื่อให้มั่นใจว่าตอบโจทย์ความต้องการอย่างแท้จริง

ส่วนประเด็นปัญหายาเสพติด พรรคมีแนวทางที่ชัดเจนและเป็นระบบ เริ่มจากหลักการ "ผู้เสพคือผู้ป่วย" ที่ต้องนำเข้าสู่กระบวนการบำบัดรักษาเป็นอันดับแรก ซึ่งพรรคมีโมเดลศูนย์บำบัดที่พร้อมดำเนินการโดยเฉพาะในกรุงเทพฯ ในขณะเดียวกัน ภาครัฐต้องดำเนินการควบคู่กันไปในการจัดการ "แหล่งขาย" และสืบสาวไปถึง "แหล่งผลิต" เพื่อบังคับใช้กฎหมายอย่างเข้มงวด รวมไปถึงการใช้มาตรการยึดทรัพย์ผู้กระทำผิดอย่างจริงจัง

การลงพื้นที่ครั้งนี้ถูกมองว่าไม่ใช่เพียงกิจกรรมหาเสียงทั่วไป แต่เป็นการนำเสนอนโยบายสาธารณะที่มุ่งแก้ปัญหาเชิงโครงสร้าง โดยเฉพาะปัญหาการจราจรในเขตทุ่งครุ ซึ่งเป็นพื้นที่รอยต่อเมืองของกรุงเทพมหานคร ที่เผชิญผลกระทบจากการขยายตัวของที่อยู่อาศัยอย่างรวดเร็ว ขณะที่โครงสร้างพื้นฐานด้านคมนาคมพัฒนาไม่ทัน

ปัญหาหลักของทุ่งครุคือการเข้าถึงทางด่วนที่ยากลำบาก ชาวบ้านต้องอ้อมไปใช้ด่านสุขสวัสดิ์หรือดาวคะนอง ทำให้เกิดการสะสมของรถและภาวะจราจรติดขัดเป็นวงจรซ้ำซาก ข้อเสนอการเพิ่มจุดขึ้นลงทางด่วนใหม่ หรือเชื่อมต่อถนนเลียบทางด่วน (Frontage Road) เข้าสู่โครงข่ายทางพิเศษโดยตรง จึงถูกมองว่าเป็นแนวทางสำคัญในการระบายรถออกจากพื้นที่

ทั้งนี้ ศ.ดร.ยศชนัน ยังเสนอแนวคิดการบริหารจัดการจราจรด้วยเทคโนโลยีสมัยใหม่ อาทิ ระบบสัญญาณไฟอัจฉริยะและการใช้ข้อมูลจราจรแบบเรียลไทม์ เพื่อเพิ่มประสิทธิภาพการไหลของรถ พร้อมย้ำว่าการพัฒนาโครงสร้างพื้นฐานต้องคำนึงถึงผลกระทบด้านสังคม การเวนคืนที่ดิน และการพัฒนาระบบขนส่งสาธารณะควบคู่กัน

การลงพื้นที่ทุ่งครุครั้งนี้ จึงถูกมองว่าเป็นบททดสอบสำคัญของวิสัยทัศน์ “ผู้นำเชิงเทคนิค” ของพรรคเพื่อไทย ในการนำความรู้ด้านวิศวกรรมและเทคโนโลยี มาตอบโจทย์ปัญหาปากท้องและคุณภาพชีวิตของประชาชนอย่างเป็นรูปธรรม ก่อนการเลือกตั้งทั่วไปวันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2569.

รายงานการวิจัยฉบับสมบูรณ์: ยุทธศาสตร์การพัฒนาโครงสร้างพื้นฐานคมนาคมและการเมืองระดับมหภาค กรณีศึกษาข้อเสนอจุดตัดทางด่วนเขตทุ่งครุและบทบาทของ ศ.ดร.ยศชนัน วงศ์สวัสดิ์

บทสรุปผู้บริหาร: การบรรจบกันของวิสัยทัศน์ทางเทคโนโลยีและวิกฤตการณ์ระดับชุมชน

การลงพื้นที่ของศาสตราจารย์ ดร.ยศชนัน วงศ์สวัสดิ์ แคนดิเดตนายกรัฐมนตรีจากพรรคเพื่อไทย ณ มัสยิดอัลอิสติกอมะห์ เขตทุ่งครุ เมื่อวันที่ 7 มกราคม 2569 ถือเป็นหมุดหมายสำคัญทางยุทธศาสตร์การเมืองและการวางแผนผังเมืองในช่วงโค้งสุดท้ายก่อนการเลือกตั้งทั่วไปที่จะมีขึ้นในเดือนกุมภาพันธ์ 2569 ¹ เหตุการณ์นี้มิใช่เพียงการหาเสียงระดับท้องถิ่นตามประเพณีปฏิบัติ หากแต่เป็นการนำเสนอนโยบายสาธารณะที่มุ่งเน้นการแก้ปัญหาเชิงโครงสร้าง (Structural Reform) ในพื้นที่ที่มีความซับซ้อนทางกายภาพและสังคมวัฒนธรรมอย่างเขตทุ่งครุ ข้อเสนอในการ "เพิ่มจุดขึ้นลงทางด่วน" เพื่อบรรเทาวิกฤตจราจรบนถนนประชาอุทิศ สะท้อนให้เห็นถึงแนวคิดการบริหารจัดการเมืองแบบมุ่งเน้นผลลัพธ์ (Result-Oriented Urban Management) ซึ่งสอดคล้องกับภูมิหลังทางวิชาการด้านวิศวกรรมระดับสูงของแคนดิเดตผู้นี้

รายงานฉบับนี้มุ่งเน้นการวิเคราะห์เจาะลึกในทุกมิติที่เกี่ยวข้องกับเหตุการณ์ดังกล่าว โดยเริ่มจากการสำรวจบริบททางการเมืองระดับชาติที่หล่อหลอมบทบาทของ ศ.ดร.ยศชนัน การวิเคราะห์ประวัติศาสตร์และโครงสร้างทางสังคมของชุมชนมุสลิมทุ่งครุที่มีศูนย์กลางอยู่ที่มัสยิดอัลอิสติกอมะห์ เพื่อให้เข้าใจถึงพลวัตของพื้นที่รองรับนโยบาย และส่วนที่สำคัญที่สุดคือการวิเคราะห์เชิงวิศวกรรมจราจรและผังเมือง เพื่อประเมินความเป็นไปได้ ผลกระทบ และความท้าทายของข้อเสนอในการเชื่อมต่อโครงข่ายทางด่วนเข้าสู่พื้นที่ปิดล้อม (Enclosed Urban Area) อย่างทุ่งครุ การวิเคราะห์นี้จะชี้ให้เห็นว่า การแก้ปัญหาจราจรในพื้นที่นี้มิใช่เพียงเรื่องของการเทคอนกรีต แต่คือการรื้อระบบคิดในการจัดการเมืองมหานครของไทย

1. ภูมิทัศน์ทางการเมืองปี 2569 และกระบวนทัศน์ใหม่ของผู้นำเชิงเทคนิค

การเลือกตั้งทั่วไปในปี 2569 เกิดขึ้นท่ามกลางความคาดหวังของสังคมไทยที่ต้องการเห็นการเปลี่ยนแปลงที่เป็นรูปธรรม โดยเฉพาะอย่างยิ่งในการแก้ไขปัญหาคุณภาพชีวิตขั้นพื้นฐานในเขตเมืองหลวงและปริมณฑล การเปิดตัวแคนดิเดตนายกรัฐมนตรีของพรรคเพื่อไทย สะท้อนให้เห็นถึงการปรับตัวทางยุทธศาสตร์ครั้งสำคัญของพรรคการเมืองเก่าแก่ เพื่อตอบสนองต่อภูมิทัศน์ใหม่ที่ผู้มีสิทธิเลือกตั้งให้ความสำคัญกับ "ความสามารถในการบริหารจัดการ" (Competency) มากกว่า "วาทกรรมทางการเมือง" (Political Rhetoric) เพียงอย่างเดียว ²

1.1 การกำเนิดของ "รัฐบุรุษนักวิชาการ": ศ.ดร.ยศชนัน วงศ์สวัสดิ์

ศ.ดร.ยศชนัน วงศ์สวัสดิ์ หรือ "ดร.เชน" นำเสนอภาพลักษณ์ที่ผสมผสานระหว่าง "รากฐานทางการเมืองที่แข็งแกร่ง" และ "ความเชี่ยวชาญทางวิชาการระดับโลก" เข้าด้วยกัน ในฐานะบุตรชายของอดีตนายกรัฐมนตรีสมชาย วงศ์สวัสดิ์ และนางเยาวภา วงศ์สวัสดิ์ อีกทั้งยังมีศักดิ์เป็นหลานของอดีตนายกรัฐมนตรีทักษิณ ชินวัตร และยิ่งลักษณ์ ชินวัตร ⁴ เขาปฏิเสธไม่ได้ถึงต้นทุนทางการเมืองที่ได้รับสืบทอดมา อย่างไรก็ตาม สิ่งที่ทำให้เขาโดดเด่นและแตกต่างจากทายาททางการเมืองทั่วไปคือเส้นทางอาชีพและผลงานทางวิชาการที่เป็นที่ประจักษ์

ตารางที่ 1: สังเขปประวัติและคุณวุฒิของ ศ.ดร.ยศชนัน วงศ์สวัสดิ์

มิติข้อมูล	รายละเอียด	แหล่งอ้างอิง
ตำแหน่งทางการเมือง	แคนดิเดตนายกรัฐมนตรี พรรคเพื่อไทย, กรรมการพัฒนาประธานรัฐบาลดิจิทัล	⁵
ตำแหน่งทางวิชาการ	ศาสตราจารย์ ประจำภาควิชาวิศวกรรมชีวการแพทย์ มหาวิทยาลัยมหิดล	⁵
การศึกษาระดับปริญญาเอก	Ph.D. in Electrical Engineering, University of Texas at Arlington, USA	⁴
ความเชี่ยวชาญพิเศษ	Brain-Computer Interface (BCI), การประมวลผลสัญญาณสมอง, AI Strategy	⁵
ผลงานนวัตกรรม	รางวัล Best Innovation Award (2008), สิทธิบัตรกว่า 160 ชิ้น	⁵
วิสัยทัศน์หลัก	"From Research to Real World Impact" (เปลี่ยนงานวิจัยให้เป็นคุณภาพชีวิต)	⁶

ภูมิหลังด้านวิศวกรรมไฟฟ้าและวิศวกรรมชีวการแพทย์ โดยเฉพาะงานวิจัยเรื่องการใช้สัญญาณสมอง (Brain Waves) เพื่อควบคุมอุปกรณ์ ⁵ บ่งชี้ถึงกระบวนการคิดที่เป็นระบบ (Systematic Thinking) และความเข้าใจในเทคโนโลยีขั้นสูง ซึ่งเป็นคุณสมบัติที่จำเป็นอย่างยิ่งในการแก้ปัญหาเมืองที่มีความซับซ้อน การที่เขาได้รับแต่งตั้งเป็น "คณะกรรมการขับเคลื่อนแผนปฏิบัติการ AI แห่งชาติ" และ "กรรมการผู้ทรงคุณวุฒิในการพัฒนารัฐบาลดิจิทัล" ในปี 2568 ก่อนเข้าสู่สนามเลือกตั้งเต็มตัว ⁵ ยิ่งตอกย้ำจุดยืนในการเป็น "Technocrat" ที่พร้อมจะนำเทคโนโลยีมาใช้ในการบริหารประเทศ

1.2 นัยยะของการลงพื้นที่ทุ่งครุในเชิงยุทธศาสตร์

การเลือกเขตทุ่งครุเป็นพื้นที่เป้าหมายในช่วงโค้งสุดท้ายของการหาเสียง มีความหมายมากกว่าการรักษาฐานเสียงเดิม เขตทุ่งครุเป็นตัวแทนของพื้นที่ "รอยต่อเมือง" (Urban Fringe) ของกรุงเทพมหานคร ที่ประสบปัญหาจากการขยายตัวของเมืองอย่างไร้ทิศทาง (Urban Sprawl) พื้นที่นี้เปลี่ยนสภาพจากสวนส้มและพื้นที่เกษตรกรรมมาเป็นแหล่งที่อยู่อาศัยหนาแน่น โดยที่โครงสร้างพื้นฐานด้านคมนาคมไม่ได้ถูกพัฒนาตามทัน ⁸ การแก้ปัญหาในพื้นที่นี้จึงเป็น "บททดสอบ" (Litmus Test) ที่สำคัญสำหรับวิสัยทัศน์ของ ศ.ดร.ยศชนัน หากเขาสามารถนำเสนอโซลูชันทางวิศวกรรมที่จับต้องได้ เช่น การเพิ่มจุดขึ้นลงทางด่วน ย่อมเป็นการพิสูจน์ให้เห็นว่า "งานวิจัย" และ "หลักการวิศวกรรม" สามารถแก้ปัญหาปากท้องและคุณภาพชีวิตได้จริงตามสโลแกนของเขา ⁴

2. บริบททางสังคม-ประวัติศาสตร์: รากเหง้าของชุมชนมัสยิดอัลอิสติกอมะห์

เพื่อให้เข้าใจถึงความสำคัญของสถานที่ที่ใช้ในการประกาศนโยบาย จำเป็นต้องย้อนกลับไปทำความเข้าใจประวัติศาสตร์ของชุมชนแห่งนี้ มัสยิดอัลอิสติกอมะห์มิใช่เพียงศาสนสถาน แต่เป็นศูนย์กลางจิตวิญญาณและการปกครองท้องถิ่นอย่างไม่เป็นทางการของชาวมุสลิมในย่านทุ่งครุมายาวนาน

2.1 จาก "บ้านปากลัด" สู่ "บ้านสูง": การเคลื่อนย้ายของประชากรและวัฒนธรรม

ประวัติศาสตร์ของชุมชนมัสยิดอัลอิสติกอมะห์เชื่อมโยงอย่างลึกซึ้งกับชุมชนมุสลิมเชื้อสายมลายูจาก "บ้านปากลัด" (พระประแดง) ในสมัยรัชกาลที่ 5 เมื่อประชากรในบ้านปากลัดหนาแน่นขึ้น ครอบครัวมุสลิมจำนวนมากได้ขยายถิ่นฐานออกมายังพื้นที่ทุ่งครุและบางมด ซึ่งในขณะนั้นยังเป็นพื้นที่ป่าและทุ่งนา เพื่อประกอบอาชีพเกษตรกรรม ⁹ ชุมชนใหม่นี้ถูกเรียกว่า "บ้านสูง" ซึ่งสะท้อนถึงลักษณะภูมิประเทศหรือลักษณะการตั้งถิ่นฐานในยุคแรกเริ่ม

พัฒนาการของสถาบันมัสยิด

จุดกำเนิด: มัสยิดเริ่มก่อตั้งขึ้นเพื่อเป็นศูนย์รวมจิตวิญญาณของเกษตรกรในพื้นที่ โดยมีบุคคลสำคัญอย่าง "ต่วนฮัจยีสุโกร" (พ่อโต) ผู้ใหญ่บ้านคนแรกของหมู่ 1 ทุ่งครุ และ "ฮัจยะห์ซาบี" เป็นผู้นำชุมชนในยุคบุกเบิก ⁹
ชื่อและความหมาย: ชื่อ "อัลอิสติกอมะห์" (Al-Istiqamah) มีความหมายในภาษาอาหรับว่า "การยืนหยัด" หรือ "ความมั่นคงสม่ำเสมอ" ในการปฏิบัติศาสนกิจ ซึ่งสะท้อนถึงอัตลักษณ์ของชุมชนที่ยึดมั่นในศรัทธาท่ามกลางการเปลี่ยนแปลงของยุคสมัย ¹¹
การวางรากฐานถาวร: อาคารมัสยิดถาวรได้รับการวางศิลาฤกษ์เมื่อวันที่ 20 เมษายน พ.ศ. 2512 โดยได้รับเกียรติจาก นายแช่ม พรหมยงค์ อดีตจุฬาราชมนตรี มาเป็นประธาน ซึ่งแสดงให้เห็นถึงความสำคัญของมัสยิดแห่งนี้ในหน้าประวัติศาสตร์ศาสนาอิสลามของไทย ⁹

2.2 พลวัตทางเศรษฐกิจและวัฒนธรรมอาหารฮาลาล

ในปัจจุบัน พื้นที่รอบมัสยิดอัลอิสติกอมะห์ โดยเฉพาะซอยประชาอุทิศ 69 ได้เปลี่ยนโฉมจากพื้นที่เกษตรกรรมมาเป็นย่านพาณิชยกรรมและที่อยู่อาศัยหนาแน่น โดยมี "อาหาร" เป็นสินทรัพย์ทางวัฒนธรรมที่สำคัญ

เศรษฐกิจฐานวัฒนธรรม: การเปลี่ยนแปลงจากวิถีริมคลองมาสู่วิถีริมถนน ทำให้เกิดร้านค้าอาหารฮาลาลจำนวนมากรายล้อมมัสยิด เพื่อรองรับสัปปุรุษและผู้มาเยือน ¹⁰ ร้านอาหารเหล่านี้ไม่ได้เป็นเพียงแหล่งรายได้ แต่เป็นแม่เหล็กดึงดูดผู้คนจากภายนอกเข้าสู่พื้นที่ ซึ่งในทางกลับกัน ก็เป็นปัจจัยหนึ่งที่ทำให้ปริมาณจราจรในซอยประชาอุทิศเพิ่มสูงขึ้นอย่างมีนัยสำคัญ
ตัวอย่างร้านค้าเชิงสัญลักษณ์: ร้าน "ฮับเซาะห์" (ข้าวเหนียวมูน), "ซารีนา" (โรตี-มะตะบะ), และ "นิปรางค์" (ลูกชิ้นทอด) ได้กลายเป็นหมุดหมาย (Landmarks) ของย่านนี้ ดึงดูดนักชิมจากทั่วสารทิศ ¹⁰ สิ่งนี้สะท้อนให้เห็นว่าทุ่งครุมีศักยภาพทางเศรษฐกิจสูง แต่ถูกกดทับด้วยข้อจำกัดด้านการเข้าถึง (Accessibility)

3. กายวิภาคของวิกฤต: ปัญหาจราจรในพื้นที่ทุ่งครุ-ประชาอุทิศ

ประเด็นหลักที่ ศ.ดร.ยศชนัน ยกขึ้นมาพูดคุยคือ "ปัญหาการจราจร" ซึ่งเป็นปัญหาเรื้อรังที่กัดกร่อนคุณภาพชีวิตของชาวทุ่งครุมานานนับทศวรรษ การวิเคราะห์ปัญหาจราจรในพื้นที่นี้จำเป็นต้องมองให้ทะลุถึงโครงสร้างทางกายภาพและพฤติกรรมการเดินทาง

3.1 สภาพทางกายภาพ: คอขวดและกับดักผังเมือง

ถนนประชาอุทิศเป็นถนนสายรองที่ต้องแบกรับภาระในฐานะถนนสายหลัก สภาพทางกายภาพของถนนมีลักษณะเป็น "คอขวด" และขาดการเชื่อมต่อ (Connectivity) ที่มีประสิทธิภาพ

ความไม่สมดุลของอุปสงค์และอุปทาน: ถนนประชาอุทิศมีขนาดเขตทางที่จำกัด (ส่วนใหญ่เป็น 4 ช่องจราจร และลดลงเหลือ 2 ช่องจราจรในบางช่วง) แต่ต้องรองรับปริมาณรถยนต์จากหมู่บ้านจัดสรรจำนวนมหาศาลที่เกิดขึ้นในซอยย่อย เช่น ซอยประชาอุทิศ 90, ซอย 75 และพื้นที่เลียบทางด่วน ⁸
ปรากฏการณ์ "งูกินหาง": การจราจรในพื้นที่มักเกิดภาวะล็อกตัว (Gridlock) โดยเฉพาะบริเวณสามแยกนาหลวง ตลาดทุ่งครุ และทางแยกเข้าซอยประชาอุทิศ 90 ¹³ ในชั่วโมงเร่งด่วน รถที่ต้องการเลี้ยวขวาและเลี้ยวซ้ายมักจะขวางทางกันเองจนการเคลื่อนตัวเป็นไปได้ยาก การแก้ไขปัญหาด้วยการเปิดช่องทางพิเศษ (Reversible Lane) หรือการใช้เจ้าหน้าที่ตำรวจกดสัญญาณไฟด้วยมือ มักไม่เพียงพอต่อปริมาณรถที่สะสม ¹³

3.2 ระบบขนส่งสาธารณะที่ไม่ตอบโจทย์

แม้จะมีรถโดยสารประจำทางให้บริการ แต่ประสิทธิภาพยังคงต่ำเนื่องจากต้องใช้ผิวจราจรร่วมกับรถยนต์ส่วนบุคคล

สายรถเมล์หลัก: สาย 21 (จุฬาฯ-ทุ่งครุ), สาย 75 (หัวลำโพง-พุทธบูชา), สาย 88 (ท่าดินแดง-ทุ่งครุ) และรถตู้/สองแถว เป็นเส้นเลือดหลักในการขนคน ¹⁴
ข้อจำกัด: การที่รถเมล์ต้องติดอยู่ในสภาพการจราจรเดียวกับรถเก๋ง ทำให้ไม่สามารถทำเวลาได้ และไม่จูงใจให้คนหันมาใช้ระบบขนส่งสาธารณะ นอกจากนี้ การเชื่อมต่อกับระบบราง (รถไฟฟ้าสายสีม่วงใต้ที่กำลังก่อสร้างบนถนนสุขสวัสดิ์) ยังคงเป็นเรื่องในอนาคตและเข้าถึงยากจากพื้นที่ชั้นในของประชาอุทิศ

3.3 ปัญหา "คอขวด" หน้าด่านทางด่วน

ปัญหาสำคัญที่สุดที่นำมาสู่ข้อเสนอของ ศ.ดร.ยศชนัน คือความยากลำบากในการเข้าถึงโครงข่ายทางด่วน ปัจจุบัน ชาวทุ่งครุที่ต้องการใช้ทางด่วนเฉลิมมหานคร (ด่านสุขสวัสดิ์ หรือ ดาวคะนอง) ต้องขับรถฝ่ารถติดบนถนนประชาอุทิศ ออกสู่ถนนสุขสวัสดิ์ แล้วจึงจะสามารถขึ้นทางด่วนได้ ¹⁴

วงจรความติดขัด: การที่รถจากทุ่งครุต้องเทออกมารวมกันที่ถนนสุขสวัสดิ์ ทำให้ถนนสุขสวัสดิ์กลายเป็นอัมพาต และส่งผลย้อนกลับ (Backlog) เข้าไปในถนนประชาอุทิศ เป็นวงจรที่ไม่จบสิ้น ¹³
ความเสี่ยงและความล่าช้า: ข้อมูลจากผู้ใช้ทางระบุว่า การเดินทางออกจากบ้านในซอยลึกเพื่อไปขึ้นทางด่วนเพียงไม่กี่กิโลเมตร อาจใช้เวลามากกว่า 1-2 ชั่วโมงในช่วงเช้า ¹³

4. ข้อเสนอนโยบาย: การผ่าตัดโครงข่ายด้วย "จุดขึ้นลงทางด่วนใหม่"

ข้อเสนอของ ศ.ดร.ยศชนัน ในการ "เพิ่มจุดขึ้นลงทางด่วน" ณ มัสยิดอัลอิสติกอมะห์ ถือเป็นการนำเสนอทางออกเชิงวิศวกรรม (Engineering Solution) ที่มุ่งเป้าไปที่การลดภาระของถนนสุขสวัสดิ์และเปิดประตูระบายรถออกจากพื้นที่ทุ่งครุโดยตรง

4.1 รายละเอียดความเป็นไปได้ทางเทคนิค (Technical Feasibility Scenario)

แม้รายละเอียดเชิงลึกของข้อเสนอจะยังไม่ถูกเปิดเผยทั้งหมดในข่าว แต่จากการวิเคราะห์โครงข่ายถนนในปัจจุบัน (ถนนเลียบทางด่วนกาญจนาภิเษก และ ทางพิเศษเฉลิมมหานคร) ข้อเสนอนี้น่าจะเกี่ยวข้องกับแนวทางดังต่อไปนี้:

การเชื่อมต่อกับถนนกาญจนาภิเษก (วงแหวนรอบนอกด้านใต้): ปัจจุบันมีถนนเลียบทางด่วน (Frontage Road) ตัดผ่านพื้นที่ทุ่งครุและประชาอุทิศ การสร้างทางลาด (Ramp) เพื่อเชื่อมต่อรถจากถนนประชาอุทิศขึ้นสู่ทางด่วนกาญจนาภิเษกโดยตรง หรือเชื่อมต่อไปยังทางด่วนบางพลี-สุขสวัสดิ์ จะช่วยให้รถที่ต้องการเดินทางข้ามโซนไม่ต้องไปออที่ด่านสุขสวัสดิ์ ¹⁶
การเชื่อมต่อกับโครงการทางด่วนพระราม 3 - ดาวคะนอง - วงแหวนรอบนอก: โครงการนี้กำลังอยู่ในระหว่างการก่อสร้างและมีกำหนดเปิดให้บริการเต็มรูปแบบในอนาคตอันใกล้ ¹⁵ การเพิ่ม Feeder หรือทางเชื่อมย่อยจากพื้นที่ทุ่งครุเข้าสู่ระบบนี้ จะเป็นการใช้ประโยชน์จากเมกะโปรเจกต์ให้คุ้มค่าที่สุด

4.2 ผลกระทบที่คาดหวัง (Expected Outcomes)

การระบายรถ (Traffic Dispersion): การมีจุดขึ้นลงใหม่จะทำหน้าที่เป็น "บายพาส" (Bypass) ให้กับรถในพื้นที่ทุ่งครุตอนลึก สามารถเข้าสู่ระบบทางด่วนได้โดยไม่ต้องผ่านแยกนาหลวงหรือถนนสุขสวัสดิ์
ลดระยะเวลาเดินทาง: การลดระยะทางในการเข้าถึงทางด่วนจะช่วยลดเวลาการเดินทางของประชาชนได้นับชั่วโมงต่อวัน ซึ่งส่งผลโดยตรงต่อผลิตภาพทางเศรษฐกิจและสุขภาพจิต
การกระจายความเจริญ: เมื่อการเข้าถึงสะดวกขึ้น พื้นที่ทุ่งครุจะมีศักยภาพในการพัฒนาเป็นย่านที่อยู่อาศัยคุณภาพสูง (High-quality Residential Area) มากขึ้น สอดคล้องกับวิสัยทัศน์ของ ศ.ดร.ยศชนัน ที่ต้องการยกระดับรายได้และ GDP ของประเทศ ⁴

4.3 ความท้าทายและข้อควรระวัง

การเวนคืนที่ดิน: พื้นที่บริเวณนี้มีความหนาแน่นของชุมชนสูง ดังปรากฏในกรณีพิพาทเรื่องที่ดินในซอยประชาอุทิศ 75 ¹² การก่อสร้างทางขึ้นลงใหม่ย่อมต้องใช้พื้นที่ ซึ่งอาจนำไปสู่ความขัดแย้งทางสังคมหากไม่มีการจัดการที่ละเอียดอ่อน
อุปสงค์ที่ถูกเหนี่ยวนำ (Induced Demand): ทฤษฎีการวางผังเมืองระบุว่า การเพิ่มถนนมักจะนำมาซึ่งปริมาณรถที่เพิ่มขึ้น ศ.ดร.ยศชนัน ในฐานะนักคิดเชิงระบบ ย่อมต้องตระหนักว่ามาตรการนี้ต้องทำควบคู่ไปกับการพัฒนาระบบขนส่งสาธารณะ (Feeder Systems) เพื่อป้อนคนเข้าสู่รถไฟฟ้าสายสีม่วงใต้ มิเช่นนั้นทางด่วนใหม่ก็จะติดขัดในไม่ช้า

5. การบูรณาการวิสัยทัศน์: จาก "สมองกล" สู่ "เมืองอัจฉริยะ"

การนำเสนอของ ศ.ดร.ยศชนัน ไม่ได้หยุดอยู่แค่เรื่องถนน แต่ยังสะท้อนถึงวิสัยทัศน์ที่กว้างกว่านั้น ในฐานะผู้เชี่ยวชาญด้าน BCI และ AI ⁵ แนวคิดของเขาในการแก้ปัญหาจราจรน่าจะรวมถึงการใช้เทคโนโลยี "Smart Traffic Management"

AI Traffic Control: การใช้ปัญญาประดิษฐ์ในการควบคุมสัญญาณไฟจราจรแบบเรียลไทม์ แทนการใช้ดุลยพินิจของเจ้าหน้าที่ตำรวจ ซึ่งจะช่วยเพิ่มประสิทธิภาพการไหลเวียนของรถในจุดตัดวิกฤตอย่างแยกนาหลวง
Data-Driven Decision Making: การใช้ข้อมูล Big Data จากกล้องวงจรปิดและเซนเซอร์ เพื่อวิเคราะห์พฤติกรรมการเดินทางและวางแผนเส้นทางรถเมล์หรือรถสาธารณะใหม่ให้สอดคล้องกับความต้องการจริง ⁶

นอกจากนี้ การลงพื้นที่ยังมีการพูดคุยประเด็นอื่นๆ เช่น การจัดการขยะโฟม PU และปัญหาน้ำท่วม ¹⁹ ซึ่งแสดงให้เห็นถึงแนวคิดการพัฒนาแบบองค์รวม (Holistic Development) ที่มองปัญหาเมืองเป็นระบบนิเวศที่เชื่อมโยงกัน

6. บทสรุปและก้าวต่อไป

การลงพื้นที่ของ ศ.ดร.ยศชนัน วงศ์สวัสดิ์ ณ มัสยิดอัลอิสติกอมะห์ เมื่อวันที่ 7 มกราคม 2569 นับเป็นปรากฏการณ์ที่ชี้ให้เห็นทิศทางใหม่ของการเมืองไทย ที่นโยบายหาเสียงถูกขับเคลื่อนด้วยข้อมูล (Data) และหลักการทางวิศวกรรม (Engineering Principles) มากกว่าประชานิยมแบบดั้งเดิม ข้อเสนอเรื่องการเพิ่มจุดขึ้นลงทางด่วนในพื้นที่ทุ่งครุ หากสามารถผลักดันให้เกิดขึ้นจริง จะเป็นการปลดล็อกพันธนาการทางจราจรที่ผูกมัดศักยภาพของพื้นที่นี้มาอย่างยาวนาน

สำหรับชาวทุ่งครุ การเลือกตั้งในวันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2569 จึงไม่ใช่เพียงการเลือกผู้นำประเทศ แต่เป็นการเลือกว่า "อนาคตของบ้านและถนนหน้าบ้าน" ของพวกเขาจะถูกจัดการด้วยวิธีใด ระหว่างการแก้ไขปัญหาแบบวันต่อวัน หรือการผ่าตัดโครงสร้างด้วยนวัตกรรมและการจัดการสมัยใหม่ ภายใต้การนำของอดีตนักวิจัยที่ผันตัวมาเป็นผู้อาสาแก้ปัญหาระดับชาติ

ภาคผนวก: ข้อมูลเชิงสถิติและบริบทประกอบรายงาน

ตารางที่ 2: เส้นทางรถโดยสารประจำทางและจุดเชื่อมต่อสำคัญในเขตทุ่งครุ

¹⁴

สายรถ	เส้นทางเดินรถ	จุดเชื่อมต่อสำคัญ	หมายเหตุ
21	จุฬาลงกรณ์ - ทุ่งครุ	สยาม, วงเวียนใหญ่, มจธ., สวนธนบุรีรมย์	เส้นทางหลักเข้าเมือง
75	หัวลำโพง - วัดพุทธบูชา	บางรัก, ถนนตก, สะพานกรุงเทพ, มจธ.	เชื่อมต่อย่านธุรกิจเก่า
88	ท่าดินแดง - ทุ่งครุ	ลาดหญ้า, ราษฎร์บูรณะ, ประชาอุทิศ	เชื่อมต่อฝั่งธนบุรี
ปอ.พ. 20	ประตูน้ำ - ทุ่งครุ	อนุสาวรีย์ชัยฯ, ทางด่วน, มจธ.	(ข้อมูลเส้นทางในอดีต/ปรับเปลี่ยน)

ตารางที่ 3: ปัญหาจราจรและแนวทางแก้ไขตามข้อเสนอ

ปัญหา (Pain Point)	สาเหตุหลัก	แนวทางแก้ไข (Proposed Solution)	ผลลัพธ์ที่คาดหวัง
คอขวดแยกนาหลวง	ปริมาณรถสะสมจากซอยย่อย, ถนนแคบ	AI Traffic Control, จัดการจราจร	ลดเวลารอสัญญาณไฟ
เข้าทางด่วนยาก	ต้องอ้อมไปถนนสุขสวัสดิ์ที่ติดขัด	เพิ่มจุดขึ้นลงทางด่วนใหม่ (New Ramp)	ลดปริมาณรถบน ถ.สุขสวัสดิ์
รถติดในซอยลึก	หมู่บ้านจัดสรรหนาแน่น, ทางออกทางเดียว	เชื่อมต่อถนนเลียบด่วน (Frontage Road)	ระบายรถออกสู่ถนนวงแหวน

siampongsnews