[Verse 1]
ในบรรดาวิชาที่ผ่านเข้ามา
มีวิชาหนึ่งค่ากว่าสิ่งใด
ภาษาบาลี ตัวอักษรเก่าแก่
แต่ส่องแสงในใจ ไม่เคยเลือนหาย
เรียนไปล้มไป เหนื่อยจนท้อ
ประโยคยากเหมือนภูเขาสูงใหญ่
สอบไม่ผ่านก็เรียนซ้ำไป
อดทนไว้…เพราะใจยังศรัทธา
ทุกคำบาลี สอนใจให้มั่น
ทุกบทเรียน สอนฉันให้ทน
ไม่ใช่แค่สอบให้ผ่านพ้น
แต่ฝึกคน…ให้รู้จักยืน
[Chorus]
บาลี…คือทางชีวิต
หล่อหลอมจิตใจให้แกร่งและจริง
สอบผ่านประโยคสาม มีคำว่า “มหา”
ติดตัวมาเป็นชื่อเรียกจนวันนี้
ไม่ใช่ทางลัด ไม่ใช่ความฝันหวือหวา
แต่เป็นทางช้า ๆ ที่พาไปไกล
ไม่รวยล้นฟ้า ไม่ตกต่ำจนร้องไห้
แค่พออยู่ได้…อย่างมีศักดิ์ศรี
[Verse 2]
จากห้องเรียนเล็ก ๆ วันนั้น
เดินต่อจนถึงปริญญา
จากตรี สู่โท จนฝันไกลกว่า
วันที่เรียกตัวเองว่า ดอกเตอร์
ทุกก้าวเดิน มีบาลีเป็นฐาน
เป็นความเพียร เป็นลมหายใจ
สอนให้รู้จักคำว่า “สัมมาอาชีพ”
ทำมาหากินด้วยใจที่ซื่อตรง
[Pre-Chorus]
โลกหมุนเร็ว ใจคนผันแปร
แต่บทบาลีไม่เคยหลอกใคร
สอนให้พอ สอนให้พอดี
พอมี…พอกิน…พอใจ
[Chorus]
บาลี…คือทางชีวิต
ไม่หวือหวาแต่มั่นคงจริง
ไม่ต้องรวยล้น ไม่ต้องเด่นดัง
แค่ไม่จน ไม่ลำบากจนเกินไป
ความอดทนที่เคยฝึกฝน
กลายเป็นทุนชีวิตที่ยิ่งใหญ่
ขอบคุณวันคืนที่ยากเย็น
ที่ทำให้เป็นเรา…ในวันนี้
[Bridge]
ถ้าย้อนเวลากลับไปได้
ก็ยังเลือกทางเดิมไม่เปลี่ยนผัน
เพราะทุกหยดเหงื่อ ทุกคืนที่ทน
หล่อหลอมคนธรรมดา…ให้มีค่า
[Chorus – Outro]
บาลี…ไม่ใช่แค่วิชา
แต่คือศรัทธาที่พาชีวิตไป
อยู่ได้ด้วยความเพียรและพอเพียง
บนทางแห่งธรรม…ที่เรียกว่า “ชีวิต”

ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น