เพลง: “รังหนอน รังหนู ในสภาสูง”
รังหนอน รังหนู ในสภาสูง
[Verse 1]
กลางอาคารใหญ่ ใต้แสงไฟหรู
คือสภาที่คนเฝ้าดู ฝากความหวังไว้
แต่สิ่งที่เห็น กลับไม่ใสสะอาดใจ
หนอนสีเทาไต่ กัดกินกันข้างใน
คำว่าประชาชน หล่นหายจากสมการ
ดีลผลประโยชน์ข้ามขั้ว กลายเป็นเรื่องชินชา
งูไม่ต้องแฉก แค่แฝงในนามพรรคมา
รังหนอนสีเทา… นี่หรือสภาไทย
[Chorus]
โอ้ รังหนอน รังหนู อยู่คู่บ้านเมือง
อำนาจลือเลื่อง แต่คุณธรรมเลือนหาย
ประชาชนยืนมอง ด้วยหัวใจอ่อนล้า
ถามสภาว่า ยังเหลืออะไรให้ศรัทธา
[Verse 2]
อีกฟากหนึ่งนั้น คือสภาสูง
รวมคนหลายกลุ่ม แต่เสียงเหมือนกันไป
พวกมากลากไป ใต้คำว่าจริยธรรม
กลไกถูกงัดใช้ ซ้ำเติมคนเห็นต่าง
โหวตไม่แตกแถว แม้คำถามมากมาย
ใครได้ใครเสีย ก็รู้กันข้างใน
รังของหนูอุ่นอวล ด้วยอำนาจและสายใย
แม้ใครบอกไม่สั่ง แต่ผลลัพธ์มันฟ้องใจ
[Chorus]
โอ้ รังหนอน รังหนู อยู่คู่บ้านเมือง
กติกาเคยเปลือง แต่ความจริงยิ่งจางหาย
ดาวบางดวงร่วง ดับกลางแสงแฟลช
เหลือเพียงคำถาม ว่าสภานี้เพื่อใคร
[Verse 3]
ประธานสภาสูง ใส่บทเสี่ยล้ง
ขายของคล่องปาก แต่การเมืองเงียบงัน
ไมค์ถามเรื่องร้อน กลับบอกว่าพูดไม่ได้
ความเป็นกลางใช้ไว ตอนหลบประเด็นสำคัญ
ดาวที่เคยหวัง กลับดับด้วยตัวเอง
ดรามา คำพูด พฤติกรรมที่เกินงาม
สภาคือที่สูง ไม่ใช่เวทีเอาฮา
แต่ภาพที่ออกมา กลับทำคนส่ายหน้า
[Bridge]
ยังมีคนลุกถาม ยังมีคนลุกค้าน
วิวาทะกลางห้อง คือเสียงแตกต่างที่เหลืออยู่
คู่กัดยังปะทะ ท่ามกลางแรงกดดัน
อย่างน้อยยังย้ำว่า ไม่ใช่ทุกคนจะเงียบงัน
[Outro]
วาทะแรงสะท้าน เหตุการณ์พลิกผัน
ยุบสภาในพริบตา ตามข้อตกลงที่เคยมี
ปีหนึ่งผ่านไป ฉายาสะท้อนวันนี้
คือกระจกบานใหญ่ ของการเมืองไทยปีนี้
[Chorus]
โอ้ รังหนอน รังหนู อยู่คู่บ้านเมือง
ถ้าศรัทธายังเปลือง ประชาธิปไตยก็ไกลหาย
วันเลือกตั้งคือเสียง ที่ประชาชนยังมี
จะล้างรังนี้ได้ไหม… อยู่ที่มือเราเอง
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น