ขอโอกาสใหม่ ปฏิรูปแรงงานเชิงระบบแน่นอนมั่งคง แบบบริหารนำการเมือง

วิเคราะห์นโยบายด้านแรงงานเพื่อใช้ในการหาเสียงเลือกตั้งปี 2569 ของพรรคการเมืองไทยและบทบาทนำของพรรคโอกาสใหม่

ภูมิทัศน์ทางการเมืองและเศรษฐกิจของประเทศไทยในช่วงก่อนการเลือกตั้งทั่วไปปี 2569 ตกอยู่ภายใต้สภาวะการเปลี่ยนแปลงเชิงโครงสร้างที่ซับซ้อนและท้าทายอย่างยิ่งยวด ตลาดแรงงานไทยซึ่งเป็นฟันเฟืองสำคัญในการขับเคลื่อนผลิตภาพของประเทศกำลังเผชิญกับปัจจัยกดดันรอบด้าน ทั้งจากการก้าวเข้าสู่สังคมผู้สูงวัยอย่างสมบูรณ์ ปัญหาหนี้สินครัวเรือนที่พุ่งสูงเป็นประวัติการณ์ และการเปลี่ยนผ่านสู่เศรษฐกิจดิจิทัลที่ทิ้งห่างแรงงานทักษะต่ำไว้เบื้องหลัง ¹ นโยบายด้านแรงงานจึงมิได้เป็นเพียงหัวข้อหนึ่งในการหาเสียง แต่ได้กลายเป็นยุทธศาสตร์หลักที่ทุกพรรคการเมืองต้องใช้เพื่อพิสูจน์ความสามารถในการบริหารจัดการวิกฤตเศรษฐกิจที่หน่วยงานระดับชาติอย่างสำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ (สศช.) และธนาคารแห่งประเทศไทย (ธปท.) ต่างคาดการณ์ว่าจะมีการเติบโตที่ชะลอตัวลงอย่างต่อเนื่องในปี 2569

สภาวการณ์เศรษฐกิจและบริบททางสังคมที่เป็นตัวกำหนดนโยบายแรงงานปี 2569

การวิเคราะห์นโยบายแรงงานต้องเริ่มต้นจากการทำความเข้าใจสภาวะแวดล้อมมหาภาคในปี 2569 ซึ่งถูกขนานนามว่าเป็นปีแห่ง "การประคองตัว" โดยจีดีพีของประเทศไทยถูกประมาณการว่าจะขยายตัวอยู่ในกรอบแคบเพียงร้อยละ 1.2 ถึง 2.2 เท่านั้น ¹ ปัจจัยหลักที่ฉุดรั้งการเติบโตคือการชะลอตัวของการบริโภคภาคเอกชนและการลงทุนที่ขยายตัวต่ำอย่างน่ากังวล โดยเฉพาะการลงทุนภาคเอกชนที่คาดว่าจะขยายตัวเพียงร้อยละ 0.9 ซึ่งสะท้อนถึงความลังเลใจของผู้ประกอบการในการขยายฐานการผลิตและการจ้างงานใหม่ ⁴

นอกจากนี้ ตลาดแรงงานไทยยังต้องเผชิญกับ "แรงปะทะ" จากปัจจัยภายนอก เช่น สงครามการค้าระหว่างสหรัฐฯ และจีนที่ทวีความรุนแรงขึ้นจากการปรับขึ้นภาษีนำเข้าของประธานาธิบดีโดนัลด์ ทรัมป์ ซึ่งส่งผลโดยตรงต่อภาคการส่งออกที่คาดว่าจะหดตัวร้อยละ 0.3 ถึง 1.5 ² สภาวะดังกล่าวนำไปสู่การลดชั่วโมงการทำงานและการเลิกจ้างในอุตสาหกรรมที่พึ่งพาการส่งออกเป็นหลัก ส่งผลให้พรรคการเมืองต้องเร่งนำเสนอนโยบายที่สามารถสร้างงานในประเทศและคุ้มครองรายได้ของแรงงานอย่างเร่งด่วน

ตารางที่ 1: การเปรียบเทียบประมาณการดัชนีเศรษฐกิจมหาภาคปี 2569 จากหน่วยงานหลัก

ตัวชี้วัดทางเศรษฐกิจ	สศช. (ค่ากลาง)	ธนาคารแห่งประเทศไทย	สำนักงานเศรษฐกิจการคลัง	กกร.
อัตราการขยายตัวของ GDP	1.7%	1.5%	2.0%	1.6 - 2.0%
มูลค่าการส่งออกสินค้า (USD)	-0.3%	0.6%	-1.5%	(ชะลอตัว)
การบริโภคภาคเอกชน	2.1%	(ไม่มีข้อมูล)	(ไม่มีข้อมูล)	(ชะลอตัว)
จำนวนนักท่องเที่ยวต่างชาติ (ล้านคน)	(ไม่มีข้อมูล)	35	(ไม่มีข้อมูล)	37

แหล่งที่มา: ¹

จากข้อมูลในตารางจะเห็นได้ว่า ความสอดคล้องของตัวเลขประมาณการชี้ให้เห็นถึง "หน้าผาทางการคลัง" และพื้นที่ในการดำเนินนโยบายที่จำกัดอย่างมาก พรรคการเมืองที่ต้องการครองใจฐานเสียงแรงงานจึงต้องนำเสนอนโยบายที่มีความสมดุลระหว่าง "การเพิ่มรายได้" และ "การรักษาเสถียรภาพทางการคลัง" เพื่อไม่ให้ประเทศสูญเสียอันดับความน่าเชื่อถือ (Credit Rating) ²

พรรคโอกาสใหม่: ยุทธศาสตร์ "บริหารนำการเมือง" และการปฏิรูปแรงงานเชิงระบบ

พรรคโอกาสใหม่ (New Opportunity Party) ภายใต้การนำของนายจตุพร บุรุษพัฒน์ หัวหน้าพรรคและอดีตปลัดกระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม ได้ก้าวขึ้นมาเป็นตัวแสดงสำคัญในการเลือกตั้งปี 2569 ด้วยการนำเสนอภาพลักษณ์ "พรรคของนักบริหาร" ที่ต้องการใช้ความเชี่ยวชาญจากระบบราชการระดับสูงผสานกับนวัตกรรมภาคเอกชนในการแก้ปัญหาประเทศ ⁷ พรรคโอกาสใหม่ไม่ได้มองแรงงานเป็นเพียงผู้รับค่าจ้าง แต่เป็น "ทุนมนุษย์" ที่ต้องได้รับการบริหารจัดการอย่างเป็นระบบผ่านมาตรการเชิงโครงสร้าง 14 ยุทธศาสตร์ ⁷

ปรัชญาและโครงสร้างยุทธศาสตร์ของพรรคโอกาสใหม่

พรรคโอกาสใหม่ยึดมั่นในสโลแกน "วิกฤตเปลี่ยนไทย โอกาสใหม่เปลี่ยนอนาคต" โดยวางตำแหน่งของตนเองเป็น "คลังสมอง" (Brain Trust) ที่รวบรวมคนทำงานจริงจากหลากหลายสาขา ⁸ หัวใจสำคัญของพรรคคือการเปลี่ยน "วาทกรรม" ให้เป็น "วาระงาน" ซึ่งสะท้อนผ่านการจัดลำดับความสำคัญของยุทธศาสตร์ที่เกี่ยวข้องกับแรงงานและสวัสดิการสังคมอย่างเป็นขั้นตอน

ในบรรดายุทธศาสตร์ทั้ง 14 ด้าน ยุทธศาสตร์ที่ 11 ว่าด้วยการบริหารจัดการแรงงานและสวัสดิการสังคม (Strategy for Labor Management and Social Welfare) ถูกออกแบบมาเพื่อสร้าง "พื้นที่แห่งโอกาส" โดยมีแนวคิดหลักคือการสร้างรัฐสวัสดิการที่ครอบคลุมสำหรับประชาชนที่อยู่นอกระบบราชการ เพื่อให้ได้รับสิทธิประโยชน์และคุณภาพชีวิตที่ทัดเทียมกับบุคลากรภาครัฐ ⁷

ตารางที่ 2: วิเคราะห์โครงสร้างยุทธศาสตร์ 14 ด้านของพรรคโอกาสใหม่ที่ส่งผลต่อแรงงาน

ยุทธศาสตร์ที่	หัวข้อด้านยุทธศาสตร์	กลไกการส่งผลต่อตลาดแรงงาน
1	เศรษฐกิจ (Economic Strategy)	แก้ปัญหาหนี้สินครัวเรือนและเตรียมแรงงานเข้าสู่ยุค AI
5	ดิจิทัลและนวัตกรรม	ส่งเสริมการจ้างงานในอุตสาหกรรมเทคโนโลยีสมัยใหม่
9	ท่องเที่ยวและเศรษฐกิจสร้างสรรค์	ยกระดับแรงงานภาคบริการด้วยจุดแข็ง Service Mind
10	การศึกษา (Education Strategy)	ปฏิรูปหลักสูตรเพื่อการ Reskill และ Upskill ทั่วประเทศ
11	สวัสดิการและแรงงาน	บริหารจัดการสวัสดิการถ้วนหน้าเพื่อลดความเหลื่อมล้ำ
13	เกษตรกรรม (Agricultural Strategy)	ยกระดับรายได้แรงงานภาคเกษตรผ่านเทคโนโลยี
14	คมนาคมและโลจิสติกส์	เพิ่มประสิทธิภาพการเคลื่อนย้ายแรงงานและสินค้า

แหล่งที่มา: ⁷

นโยบายรัฐสวัสดิการและการจัดการหนี้ของพรรคโอกาสใหม่

พรรคโอกาสใหม่นำเสนอนโยบาย "หยุดและแช่แข็งหนี้" เป็นมาตรการเร่งด่วนเพื่อบรรเทาภาระของแรงงานที่ติดอยู่ในกับดักหนี้สินครัวเรือน ซึ่งปัจจุบันเป็นอุปสรรคสำคัญต่อการใช้จ่ายและการเจริญเติบโตของเศรษฐกิจ ⁹ นโยบายนี้ถูกออกแบบมาเพื่อทำงานควบคู่กับการสร้างรัฐสวัสดิการในทุกมิติ โดยเน้นความทั่วถึงและเท่าเทียม เพื่อให้คนทำงานไม่ต้องกังวลกับค่าใช้จ่ายพื้นฐานและสามารถมุ่งเน้นไปที่การเพิ่มผลิตภาพ (Productivity) ของตนเองได้อย่างเต็มที่

หัวหน้าพรรคโอกาสใหม่ นายจตุพร บุรุษพัฒน์ ยืนยันว่าพรรคไม่ใช่ "สุสานข้าราชการ" แต่เป็นการนำประสบการณ์จากการบริหารกระทรวงพาณิชย์และกระทรวงทรัพยากรธรรมชาติฯ มาปรับใช้ในการกำนดราคาผลิตผลทางการเกษตรและการจัดการที่ดินทำกิน ซึ่งเป็นปัจจัยต้นทุนแฝงที่สำคัญของแรงงานภาคปฏิบัติการ ⁷ การยึดมั่นในระบอบประชาธิปไตยอันมีพระมหากษัตริย์ทรงเป็นประมุขและความจงรักภักดีต่อสถาบันหลัก เป็นฐานรากที่พรรคใช้ในการสร้างความเชื่อมั่นต่อกลุ่มผู้มีสิทธิเลือกตั้งที่ต้องการเสถียรภาพควบคู่กับการพัฒนา ⁸

การวิเคราะห์เปรียบเทียบนโยบายแรงงานระหว่างพรรคการเมืองหลัก

การเลือกตั้งปี 2569 เป็นสนามประลองวิสัยทัศน์ที่ชัดเจนระหว่างขั้วการเมืองที่มีแนวคิดต่างกันในเรื่องกลไกการกระจายรายได้และสิทธิแรงงาน การทำความเข้าใจจุดยืนของพรรคเพื่อไทย พรรคประชาชน และพรรคภูมิใจไทย จะช่วยให้เห็นตำแหน่งแห่งที่ของพรรคโอกาสใหม่ได้ชัดเจนขึ้น

พรรคเพื่อไทย: ยุทธศาสตร์ "สร้างโอกาส ล้างหนี้ มีกิน"

พรรคเพื่อไทยยังคงรักษาแนวทาง "ประชานิยมที่ขับเคลื่อนด้วยการเติบโต" (Growth-Led Populism) โดยชูนโยบายค่าแรงขั้นต่ำ 600 บาทต่อวัน และเงินเดือนปริญญาตรี 25,000 บาท ภายในปี 2570 ¹¹ เป้าหมายนี้ถูกวิพากษ์วิจารณ์ว่าอาจไม่สอดคล้องกับสภาพเศรษฐกิจที่ชะลอตัว แต่พรรคเพื่อไทยแก้ต่างด้วยแนวคิด "รดน้ำที่ราก" โดยเชื่อว่าหากเศรษฐกิจขยายตัวได้ร้อยละ 5 ต่อปีผ่านการดึงดูดเม็ดเงินต่างชาติและการยกระดับอุตสาหกรรม นายจ้างจะมีศักยภาพในการจ่ายค่าจ้างตามเป้าหมายเองโดยไม่ต้องพึ่งพางบประมาณรัฐ ¹¹

นโยบายสำคัญที่เกี่ยวข้องกับแรงงานของพรรคเพื่อไทย ได้แก่:

• Learn to Earn: แพลตฟอร์มการเรียนรู้ตลอดชีวิตเพื่อปรับทักษะแรงงานให้เข้ากับงานยุคใหม่ ¹⁴

• หวยเกษียณ: แรงจูงใจในการออมเงินสำหรับแรงงานนอกระบบผ่านกลไกสลากกินแบ่งรัฐบาล ¹³

• 30 บาทรักษาทุกที่ด้วย AI: การใช้เทคโนโลยีลดค่าใช้จ่ายด้านสาธารณสุขของแรงงาน ¹⁵

พรรคประชาชน: ยุทธศาสตร์ "ไทยเท่ากัน ทันโลก"

พรรคประชาชนนำเสนอนโยบายที่มุ่งเน้นการปฏิรูปโครงสร้างเชิงสถาบัน (Institutional Reform) มากกว่ามาตรการกระตุ้นระยะสั้น นโยบายแรงงานของพรรคประชาชนให้ความสำคัญกับ "สิทธิและการมีอำนาจต่อรอง" ของแรงงานอย่างเข้มข้น ³ โดยเสนอให้มีการปรับขึ้นค่าแรงขั้นต่ำโดยอัตโนมัติทุกปีตามดัชนีค่าครองชีพ เพื่อให้แรงงานมีความมั่นคงโดยไม่ต้องรอการตัดสินใจทางการเมืองในแต่ละรอบการเลือกตั้ง ³

นโยบายเด่นของพรรคประชาชน ได้แก่:

• การทำงาน 40 ชั่วโมงต่อสัปดาห์: เพื่อคุณภาพชีวิตที่ดีขึ้นและเพิ่มประสิทธิภาพการทำงาน ³

• สหภาพแรงงานที่เข้มแข็ง: การส่งเสริมสิทธิการรวมกลุ่มเพื่อต่อรองผลประโยชน์กับนายจ้าง ³

• สวัสดิการถ้วนหน้าจากครรภ์มารดาถึงหลุมศพ: การสร้างระบบตาข่ายรองรับทางสังคมที่ไม่พึ่งพาระบบอุปถัมภ์ ³

ตารางที่ 3: เปรียบเทียบจุดยืนนโยบายแรงงานปี 2569 แยกตามเป้าหมายและกลไก

พรรคการเมือง	เป้าหมายหลัก	กลไกสำคัญ	กลุ่มเป้าหมายหลัก
โอกาสใหม่	รัฐสวัสดิการที่ทั่วถึงและบริหารจัดการหนี้	ยุทธศาสตร์ 14 ด้าน และการบริหารแบบคลังสมอง	แรงงานทั่วไปและคนทำงานทุกช่วงวัย
เพื่อไทย	เพิ่มรายได้ 600 บาท และล้างหนี้คนไทย	การเติบโตของ GDP และเศรษฐกิจมูลค่าสูง	แรงงานในระบบและเกษตรกร
ประชาชน	ความเท่าเทียมและสิทธิแรงงานเชิงโครงสร้าง	ปรับค่าแรงอัตโนมัติและสวัสดิการถ้วนหน้า	แรงงานรุ่นใหม่และแรงงานอิสระ
ภูมิใจไทย	พักหนี้และสวัสดิการผู้สูงอายุ (สูงวัยพลัส)	นโยบายคนละครึ่งพลัส และการลงทุนภาครัฐ	คนตัวเล็กและผู้สูงอายุในชุมชน

แหล่งที่มา: ³

แรงงานนอกระบบและเศรษฐกิจแพลตฟอร์ม: ความท้าทายใหม่ในกฎหมายและนโยบาย

ประเทศไทยมีสัดส่วนแรงงานนอกระบบสูงถึงกว่าร้อยละ 50 ของแรงงานทั้งหมด ซึ่งรวมถึงกลุ่มไรเดอร์และผู้ที่รับงานผ่านแพลตฟอร์มดิจิทัล (Gig Workers) ในปี 2568 และ 2569 ประเด็นเรื่อง "พระราชบัญญัติส่งเสริมและคุ้มครองแรงงานอิสระ" ได้กลายเป็นวาระสำคัญที่พรรคการเมืองต้องแสดงจุดยืน ¹⁸ ปัญหาที่สำคัญที่สุดคือการให้นิยามแรงงานกลุ่มนี้ว่าเป็น "ผู้ประกอบอาชีพกึ่งอิสระ" ซึ่งนักวิชาการบางส่วนมองว่าอาจทำให้แรงงานเหล่านี้เข้าไม่ถึงการคุ้มครองตามมาตรฐานสากล ¹⁹

พรรคโอกาสใหม่ภายใต้การนำของนักบริหารที่คุ้นเคยกับตัวบทกฎหมายและระเบียบปฏิบัติ มุ่งเน้นไปที่การสร้างระบบสวัสดิการที่เชื่อมโยงกับ "กองทุนแรงงานอิสระ" เพื่อให้กลุ่มคนเหล่านี้สามารถเข้าถึงการเยียวยาจากอุบัติเหตุและการชดเชยรายได้เมื่อเจ็บป่วย ⁷ ขณะที่พรรคประชาชนเสนอให้มีการประกันสังคมถ้วนหน้าที่แรงงานอิสระจะได้รับสิทธิประโยชน์เท่าเทียมกับแรงงานตามมาตรา 33 ของกฎหมายประกันสังคมเดิม ¹⁶

การวิเคราะห์นัยเชิงลึกพบว่า การบริหารจัดการแรงงานต่างด้าวก็เป็นอีกหนึ่งปัจจัยที่มีผลต่อค่าจ้างของแรงงานไทย ภายในปี 2569 แรงงานสัญชาติกัมพูชาจำนวนมากเผชิญกับปัญหาการต่ออายุใบอนุญาตทำงาน ซึ่งส่งผลกระทบต่อภาคประมงและเกษตรกรรม ²² นโยบายของพรรคโอกาสใหม่ที่เน้นความสัมพันธ์ระหว่างประเทศและการบริหารจัดการทรัพยากร จึงมีบทบาทสำคัญในการรักษาสมดุลระหว่างการใช้แรงงานต่างด้าวเพื่อพยุงเศรษฐกิจกับการคุ้มครองค่าจ้างแรงงานไทยในพื้นที่ ²³

มิติทางเพศและเศรษฐกิจการดูแล (Care Economy) ในนโยบายแรงงาน

แรงงานหญิงในประเทศไทยยังคงแบกรับภาระที่หนักหน่วงในฐานะ "ผู้ดูแล" สมาชิกในครอบครัว ซึ่งมักเป็นงานที่ไม่ได้รับค่าตอบแทนและไม่ได้รับสวัสดิการอย่างจริงจัง ²⁵ ในปี 2569 พรรคการเมืองเริ่มนำเสนอ "นโยบายสวัสดิการถ้วนหน้าที่สร้างความเป็นธรรมทางเพศ" เช่น สิทธิลาคลอดและสิทธิการลาเพื่อไปดูแลสมาชิกในครอบครัวที่พ่อก็สามารถลาได้ เพื่อลดภาระของผู้หญิงและสร้างความเท่าเทียมในครัวเรือน ²⁵

พรรคโอกาสใหม่ ซึ่งชูจุดเด่นเรื่องยุทธศาสตร์ด้านสังคมและการมีส่วนร่วม (ยุทธศาสตร์ที่ 2) มีแนวโน้มที่จะขยายสวัสดิการเหล่านี้ผ่านมาตรการ "โครงสร้างพื้นฐานด้านการดูแล" (Care Infrastructure) เช่น ศูนย์ดูแลผู้สูงอายุในระดับชุมชน ซึ่งจะช่วยให้แรงงานวัยทำงาน โดยเฉพาะผู้หญิง สามารถกลับเข้าสู่ตลาดแรงงานได้อย่างเต็มที่ ⁷ การมองว่างานดูแลคือ "งานสร้างชาติ" สะท้อนถึงวิสัยทัศน์ที่ก้าวข้ามเพียงการเพิ่มค่าแรง ไปสู่การสร้างระบบนิเวศการทำงานที่ยั่งยืน

ความเป็นไปได้ทางการคลังและมุมมองจากภาคเอกชน

ความกังวลที่ใหญ่ที่สุดของนักเศรษฐศาสตร์และองค์กรภาคธุรกิจ เช่น คณะกรรมการร่วมภาคเอกชน 3 สถาบัน (กกร.) และหอการค้าไทย คือความเป็นไปได้ทางการคลังของนโยบายประชานิยม ²⁶ รศ.ดร.สมชาย ภคภาสน์วิวัฒน์ เตือนว่าประเทศไทยกำลังเดินเข้าสู่ "หน้าผาทางการคลัง" หากรัฐบาลใหม่เน้นการใช้จ่ายเงินงบประมาณเพื่อกระตุ้นเศรษฐกิจระยะสั้นโดยไม่สร้างแหล่งรายได้ใหม่หรือปรับโครงสร้างภาษีอย่างจริงจัง ²

พรรคโอกาสใหม่พยายามหลีกเลี่ยงข้อครหานี้ด้วยการนำเสนอแนวทาง "เพิ่มรายได้ ลดรายจ่าย ขยายโอกาส" ผ่านการบริหารจัดการทรัพยากรรัฐที่ไม่มีประสิทธิภาพ (เช่น ที่ดินรัฐและทรัพย์สินที่ทิ้งร้าง) มาแปลงเป็นทุน ¹⁴ รวมถึงการใช้ยุทธศาสตร์ด้านดิจิทัล (ยุทธศาสตร์ที่ 5) เพื่อเพิ่มประสิทธิภาพการจัดเก็บรายได้และลดช่องว่างการคอร์รัปชัน ซึ่งจะช่วยให้มีงบประมาณเพียงพอสำหรับการจัดทำรัฐสวัสดิการโดยไม่กระทบต่อวินัยทางการเงินการคลังของประเทศ ⁸

ตารางที่ 4: การประเมินความเสี่ยงและผลกระทบของนโยบายต่อภาคธุรกิจ (SMEs)

ประเภทนโยบาย	ผลกระทบเชิงบวกต่อธุรกิจ	ผลกระทบเชิงลบ/ความกังวล	มาตรการชดเชยที่เสนอ
ขึ้นค่าแรง 600 บาท	เพิ่มกำลังซื้อในระบบเศรษฐกิจ	ต้นทุนการผลิตพุ่งสูงขึ้นรวดเร็ว	ลดภาษีนิติบุคคลและสิทธิประโยชน์ BOI
รัฐสวัสดิการถ้วนหน้า	แรงงานมีความมั่นคง ผลิตภาพเพิ่ม	ภาระทางภาษีของภาคธุรกิจอาจสูงขึ้น	ใช้การร่วมลงทุนระหว่างรัฐและเอกชน (PPP)
การพักหนี้/ล้างหนี้	ลดหนี้เสียในระบบ เสริมสภาพคล่อง	อาจเกิดภาวะ Moral Hazard ในอนาคต	ใช้ระบบการจัดลำดับคะแนนเครดิตที่เข้มงวด
การใช้ AI และเทคโนโลยี	เพิ่มความสามารถในการแข่งขัน	แรงงานทักษะต่ำอาจถูกแทนที่	คูปอง Reskill และระบบ Learn to Earn

แหล่งที่มา: ²

บทสรุปเชิงยุทธศาสตร์: การเลือกตั้ง 2569 กับทางเลือกที่เปลี่ยนอนาคตแรงงานไทย

จากการวิเคราะห์นโยบายด้านแรงงานของพรรคการเมืองไทยสำหรับการเลือกตั้งปี 2569 จะเห็นได้ว่า "พรรคโอกาสใหม่" ได้สร้างความแตกต่างด้วยการนำเสนอโมเดลการบริหารที่เน้นความเป็นมืออาชีพและยุทธศาสตร์ที่รอบด้าน 14 ประการ ⁷ แม้จะเป็นพรรคใหม่แต่การรวบรวมเทคโนแครตและอดีตผู้บริหารระดับสูงมาเป็นคลังสมอง ทำให้พรรคมีแต้มต่อในการออกแบบนโยบายที่ "ทำได้จริง" และไม่ทำลายวินัยการคลังของประเทศ

ขณะเดียวกัน พรรคเพื่อไทยและพรรคประชาชนยังคงเป็นคู่แข่งที่น่ากลัวด้วยฐานเสียงที่กว้างขวางและอุดมการณ์ที่ชัดเจน อย่างไรก็ตาม ในสภาวะเศรษฐกิจที่เติบโตต่ำเพียงร้อยละ 1.5-2.0 แรงงานไทยในปี 2569 มีแนวโน้มจะเลือกพรรคที่สามารถมอบ "ความแน่นอน" และ "ความมั่นคง" มากกว่าเพียงแค่ตัวเลขค่าแรงที่ขายฝัน ⁵

พรรคการเมืองที่ต้องการประสบความสำเร็จในการหาเสียงด้านแรงงานปี 2569 จำเป็นต้องบูรณาการประเด็นเรื่องการจัดการหนี้สิน การพัฒนาทักษะดิจิทัล และการจัดทำรัฐสวัสดิการที่กินได้จริง เข้ากับความโปร่งใสและธรรมาภิบาล การเปลี่ยนผ่านจากวาทกรรมทางการเมืองไปสู่วาระงานที่มีผลลัพธ์เป็นรูปธรรม คือหัวใจสำคัญที่จะตัดสินว่าใครจะได้เป็นผู้นำในการนำพาแรงงานไทยก้าวพ้นหน้าผาทางการคลังไปสู่อนาคตใหม่ที่ยั่งยืน